Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ VI ΕΙΣΑΓΩΓΗ. ΜΑΘΗΜΑ 201 Δεν είμαι σώμα. Είμαι ελεύθερος. Γιατί είμαι ακόμα όπως με δημιούργησε ο Θεός.





ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ VI

ΕΙΣΑΓΩΓΗ
1. Γι αυτή την επανάληψη παίρνουμε μόνο μία ιδέα κάθε μέρα, και την ασκούμε όσο πιο συχνά είναι δυνατόν. Εκτός από τον χρόνο που δίνεις πρωί και βράδυ, που δεν πρέπει να είναι λιγότερος από δεκαπέντε λεπτά, και τις ωριαίες υπενθυμίσεις όλη την ημέρα, χρησιμοποίησε την ιδέα όσο πιο συχνά μπορείς ανάμεσα σε αυτές. Η κάθε μία από αυτές τις ιδέες μόνη της είναι επαρκής για την σωτηρία, αν μαθευτεί αληθινά. Η κάθε μία θα ήταν αρκετή για να δώσει απελευθέρωση σε σένα και στον κόσμο από κάθε μορφή δεσμών, και να προσκαλέσει την μνήμη του Θεού να επανέλθει.
2. Με αυτό κατά νου αρχίζουμε την πρακτική μας, κατά την οποία ανακεφαλαιώνουμε τις σκέψεις που μας έχει χαρίσει το Άγιο Πνεύμα στα τελευταία είκοσι μαθήματα. Η κάθε μία περιέχει όλη την διδακτέα ύλη αν γίνει κατανοητή, αποδεκτή, και εφαρμοστεί σε όλα τα φαινομενικά συμβάντα κατά την διάρκεια της ημέρας. Μία είναι αρκετή. Αλλά από αυτή την μία, δεν θα πρέπει να γίνει καμία εξαίρεση. Επομένως χρειάζεται να τις χρησιμοποιήσουμε όλες και να τις αφήσουμε να αναμειχθούν σαν μία, εφόσον η κάθε μία συνεισφέρει στο σύνολο που μαθαίνουμε.
3. Αυτές οι ασκήσεις, όπως και στην προηγούμενη ανακεφαλαίωση, επικεντρώνονται γύρω από ένα κεντρικό θέμα με το οποίο αρχίζουμε και τελειώνουμε κάθε μάθημα. Είναι αυτό:
Δεν είμαι σώμα. Είμαι ελεύθερος. Γιατί είμαι ακόμα όπως με δημιούργησε ο Θεός
 Η μέρα αρχίζει και τελειώνει με αυτό. Και το επαναλαμβάνομε κάθε ώρα, ή θυμόμαστε, ανάμεσα, ότι έχουμε μια λειτουργία που υπερβαίνει τον κόσμο που βλέπουμε. Πέρα από αυτό, και από την επανάληψη της συγκεκριμένης σκέψης που έχουμε για σήμερα, δεν χρειάζεται καμιά άλλη μορφή άσκησης, εκτός από μια βαθιά παράδοση του καθετί που ταράζει το νου, και τον κάνει κουφό στην λογική, την σωφροσύνη και την απλή αλήθεια.

4. Θα επιχειρήσουμε να πάμε πέρα από τις λέξεις και τις εξειδικευμένες μορφές άσκησης γι αυτή την ανακεφαλαίωση. Διότι, αυτή την φορά, επιχειρούμε, να πετύχουμε ένα γρήγορο βήμα σε ένα πιο σύντομο μονοπάτι προς την γαλήνη και τη ειρήνη του Θεού. Απλά κλείνουμε τα μάτια μας, και έπειτα ξεχνάμε όλα όσα νομίζαμε ότι ξέραμε και καταλαβαίναμε. Γιατί έτσι μας δίδεται ελευθερία από όλα όσα δεν ξέραμε και δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε.

5. Υπάρχει μόνο μια εξαίρεση σε αυτή την απουσία δομής στις ασκήσεις μας. Μην επιτρέψεις σε καμία νωθρή σκέψη να περάσει αναμφισβήτητη. Αν παρατηρήσεις κάποια, μην δεχτείς να σε κρατήσει και σπεύσε να διαβεβαιώσεις το νου σου ότι αυτό δεν είναι εκείνο που θέλει να έχει. Τότε, ευγενικά, άφησε το νου σου να παραιτηθεί από την σκέψη που αρνήθηκες, γρήγορα ανταλλάσσοντάς την με βεβαιότητα με την ιδέα που ασκούμε σήμερα.
6. Όταν μπαίνεις σε πειρασμό, σπεύσε να διακηρύξεις την ελευθερία σου από τον πειρασμό, καθώς λες:
-          Αυτή την σκέψη δεν την θέλω. Στην θέση της διαλέγω _________.
Και έπειτα επαναλαμβάνεις την σκέψη της ημέρας, και την αφήνεις να πάρει την θέση αυτής που σκέφτηκες εσύ. Πέρα από αυτές τις εφαρμογές της κάθε ιδέας για την ημέρα, θα προσθέσουμε μόνο μερικές τυπικές εκφράσεις ή συγκεκριμένες σκέψεις για να βοηθήσουν στην άσκησή μας. Θα δώσουμε, όμως, αυτές τις στιγμές ησυχίας στον Δάσκαλο που μας διδάσκει με ησυχία, μας μιλά για ειρήνη, και δίνει στις σκέψεις μας όποιο νόημα μπορεί να έχουν.
7. Σε Αυτόν προσφέρω αυτή την επανάληψη εκ μέρους σου. Σε εναποθέτω στην ευθύνη Του, και Τον αφήνω να σε διδάξει τι να κάνεις, να πεις και να σκεφτείς, κάθε φορά που στρέφεσαι προς Αυτόν. Αυτός πάντα θα είναι στην διάθεσή σου, κάθε φορά που Τον καλείς να σε βοηθήσει. Ας Του προσφέρουμε όλη την ανακεφαλαίωση που αρχίζουμε τώρα, και ας μην ξεχνάμε σε Ποιον την δίνουμε, καθώς ασκούμαστε μέρα με την ημέρα, προχωρώντας προς τον στόχο που Αυτός θέτει για εμάς ∙ επιτρέποντάς Του να μας διδάσκει πώς να πορευόμαστε, και να Τον εμπιστευόμαστε απόλυτα για τον τρόπο που η κάθε περίοδος άσκησης μπορεί να γίνει ένα δώρο αγάπης και ελευθερίας για τον κόσμο.
ΜΑΘΗΜΑ 201
Δεν είμαι σώμα. Είμαι ελεύθερος. Γιατί είμαι ακόμα όπως με δημιούργησε ο Θεός.

 (181) Εμπιστεύομαι τους αδερφούς μου, που είναι ένα με μένα.

Όλοι είναι αδελφοί μου. Είμαι ευλογημένος με την ενότητα με το σύμπαν και τον Θεό, τον Πατέρα μου, τον ένα Δημιουργό του όλου που είναι ο Εαυτός μου, για πάντα Ένα μαζί μου.


Δεν είμαι σώμα. Είμαι ελεύθερος. Γιατί είμαι ακόμα όπως με δημιούργησε ο Θεός.

ΜΑΘΗΜΑ 115 Για πρωινή και βραδινή ανακεφαλαίωση:



                                                                                                                  MICHAEL MURRAY

Ο τρόπος που πρέπει να εφαρμόσουμε γι’ αυτές τις ανακεφαλαιώσεις είναι ο ακόλουθος: Αφιέρωσε πέντε λεπτά δύο φορές την ημέρα, ή περισσότερο εάν θέλεις, για να σκεφτείς τις σκέψεις που αναφέρονται. Διάβασε και πάλι τις ιδέες και τα σχόλια που παρατίθενται για την άσκηση κάθε ημέρας. Και μετά ξεκίνησε να τις σκέφτεσαι, ενώ αφήνεις το νου σου να τις συσχετίσει με τις ανάγκες σου, τα φαινομενικά σου προβλήματα και όλες τις έγνοιες σου.

Φέρε τις ιδέες μέσα στο νου σου και άσε τον να τις χρησιμοποιήσει όπως επιλέξει. Έχε του πίστη ότι θα τις χρησιμοποιήσει σοφά, υποβοηθούμενος στις αποφάσεις του από τον Ένα, ο οποίος έδωσε τις σκέψεις σε σένα. Τι μπορείς να εμπιστευτείς εάν όχι αυτό που υπάρχει μέσα στο νου σου; Έχε πίστη ότι, σ’ αυτές τις ανακεφαλαιώσεις, τα μέσα που χρησιμοποιεί το Άγιο Πνεύμα δεν θ’ αποτύχουν. Η σοφία του νου σου θα προστρέξει να σε βοηθήσει. Δώσε την κατεύθυνση από την αρχή. μετά αποστασιοποιήσου ήσυχα με πίστη, και άσε τον νου να χρησιμοποιήσει τις σκέψεις που έδωσες,
όπως αυτές σου δόθηκαν για να τις χρησιμοποιήσεις.


ΜΑΘΗΜΑ 115
Για πρωινή και βραδινή ανακεφαλαίωση:

Παρ.1. (99) Η σωτηρία είναι η μόνη μου λειτουργία εδώ.
(Η Αποστασιοποίηση είναι η μόνη μου λειτουργία εδώ.)

2Η λειτουργία μου εδώ είναι να συγχωρώ τον κόσμο για όλα τα σφάλματα που έχω κάνει.
(Η Αποστασιοποίηση είναι η μόνη μου λειτουργία εδώ.)

 3Γιατί έτσι εγώ αποδεσμεύομαι από αυτά μαζί με όλον τον κόσμο.
(Η Αποστασιοποίηση είναι η μόνη μου λειτουργία εδώ.)

Παρ.2. (100) Το μέρος μου είναι ουσιώδες στο σχέδιο του Θεού για σωτηρία.
(Η ευτυχία μου βρίσκεται μόνο στην Ενιαιότητα μου με ολόκληρη την Δημιουργία.)

2Είμαι ουσιώδης στο σχέδιο του Θεού για την σωτηρία του κόσμου.
(Η ευτυχία μου βρίσκεται μόνο στην Ενιαιότητα μου με ολόκληρη την Δημιουργία.)

3Γιατί Αυτός μου έδωσε το σχέδιό Του, ώστε να μπορώ να σώσω τον κόσμο.
(Η ευτυχία μου βρίσκεται μόνο στην Ενιαιότητα μου με ολόκληρη την Δημιουργία.)

Παρ.3. Ανά μία ώρα:
(Η Αποστασιοποίηση είναι η μόνη μου λειτουργία εδώ.)

2Η σωτηρία είναι η μόνη μου λειτουργία εδώ.
(Η Αποστασιοποίηση είναι η μόνη μου λειτουργία εδώ.)

3Ανά μισή ώρα:
(Η ευτυχία μου βρίσκεται μόνο στην Ενιαιότητα μου με ολόκληρη την Δημιουργία.)

4Το μέρος μου είναι ουσιώδες στο σχέδιο του Θεού για σωτηρία.

(Η ευτυχία μου βρίσκεται μόνο στην Ενιαιότητα μου με ολόκληρη την Δημιουργία.)

ΜΑΘΗΜΑ 114 Για πρωινή και βραδινή ανακεφαλαίωση:



                                                                                                               MICHAEL MURRAY


Ο τρόπος που πρέπει να εφαρμόσουμε γι’ αυτές τις ανακεφαλαιώσεις είναι ο ακόλουθος: Αφιέρωσε πέντε λεπτά δύο φορές την ημέρα, ή περισσότερο εάν θέλεις, για να σκεφτείς τις σκέψεις που αναφέρονται. Διάβασε και πάλι τις ιδέες και τα σχόλια που παρατίθενται για την άσκηση κάθε ημέρας. Και μετά ξεκίνησε να τις σκέφτεσαι, ενώ αφήνεις το νου σου να τις συσχετίσει με τις ανάγκες σου, τα φαινομενικά σου προβλήματα και όλες τις έγνοιες σου.

Φέρε τις ιδέες μέσα στο νου σου και άσε τον να τις χρησιμοποιήσει όπως επιλέξει. Έχε του πίστη ότι θα τις χρησιμοποιήσει σοφά, υποβοηθούμενος στις αποφάσεις του από τον Ένα, ο οποίος έδωσε τις σκέψεις σε σένα. Τι μπορείς να εμπιστευτείς εάν όχι αυτό που υπάρχει μέσα στο νου σου; Έχε πίστη ότι, σ’ αυτές τις ανακεφαλαιώσεις, τα μέσα που χρησιμοποιεί το Άγιο Πνεύμα δεν θ’ αποτύχουν. Η σοφία του νου σου θα προστρέξει να σε βοηθήσει. Δώσε την κατεύθυνση από την αρχή. μετά αποστασιοποιήσου ήσυχα με πίστη, και άσε τον νου να χρησιμοποιήσει τις σκέψεις που έδωσες,
όπως αυτές σου δόθηκαν για να τις χρησιμοποιήσεις.


ΜΑΘΗΜΑ 114
Για πρωινή και βραδινή ανακεφαλαίωση:


Παρ.1. (97) Εγώ είμαι πνεύμα.
(Στην Ενιαιότητα μου με τον Θεό, δεν είμαι σώμα.)

2Εγώ είμαι ο Υιός του Θεού.
(Στην Ενιαιότητα μου με τον Θεό, δεν είμαι σώμα.)

 3Κανένα σώμα δεν μπορεί να εμπεριέξει το πνεύμα μου, ούτε να μου επιβάλει κάποιο περιορισμό που ο Θεός δεν δημιούργησε.
(Στην Ενιαιότητα μου με τον Θεό, δεν είμαι σώμα.)

Παρ.2. (98) Θα δεχτώ το μέρος μου στο σχέδιο του Θεού για σωτηρία.
(Στην Ενιαιότητα μου με ολόκληρη την Δημιουργία, αποδέχομαι την Ενιαιότητα μου με τον Θεό.)

2Ποια άλλη μπορεί να είναι η λειτουργία μου εκτός από το ν’ αποδεχτώ τον Λόγο του Θεού, ο Οποίος με δημιούργησε γι’ αυτό που είμαι και θα είμαι παντοτινά;.
(Στην Ενιαιότητα μου με ολόκληρη την Δημιουργία, αποδέχομαι την Ενιαιότητα μου με τον Θεό.)

Παρ.3. Ανά μία ώρα:
(Στην Ενιαιότητα μου με τον Θεό, δεν είμαι σώμα.)

2Εγώ είμαι πνεύμα.
(Στην Ενιαιότητα μου με τον Θεό, δεν είμαι σώμα.)

3Ανά μισή ώρα:
(Στην Ενιαιότητα μου με ολόκληρη την Δημιουργία, αποδέχομαι την Ενιαιότητα μου με τον Θεό.)

4Θα δεχτώ το μέρος μου στο σχέδιο του Θεού για σωτηρία.
(Στην Ενιαιότητα μου με ολόκληρη την Δημιουργία, αποδέχομαι την Ενιαιότητα μου με τον Θεό.)

ΜΑΘΗΜΑ 113 Για πρωινή και βραδινή ανακεφαλαίωση:



                                                                                                                    MICHAEL MURRAY



Ο τρόπος που πρέπει να εφαρμόσουμε γι’ αυτές τις ανακεφαλαιώσεις είναι ο ακόλουθος: Αφιέρωσε πέντε λεπτά δύο φορές την ημέρα, ή περισσότερο εάν θέλεις, για να σκεφτείς τις σκέψεις που αναφέρονται. Διάβασε και πάλι τις ιδέες και τα σχόλια που παρατίθενται για την άσκηση κάθε ημέρας. Και μετά ξεκίνησε να τις σκέφτεσαι, ενώ αφήνεις το νου σου να τις συσχετίσει με τις ανάγκες σου, τα φαινομενικά σου προβλήματα και όλες τις έγνοιες σου.

Φέρε τις ιδέες μέσα στο νου σου και άσε τον να τις χρησιμοποιήσει όπως επιλέξει. Έχε του πίστη ότι θα τις χρησιμοποιήσει σοφά, υποβοηθούμενος στις αποφάσεις του από τον Ένα, ο οποίος έδωσε τις σκέψεις σε σένα. Τι μπορείς να εμπιστευτείς εάν όχι αυτό που υπάρχει μέσα στο νου σου; Έχε πίστη ότι, σ’ αυτές τις ανακεφαλαιώσεις, τα μέσα που χρησιμοποιεί το Άγιο Πνεύμα δεν θ’ αποτύχουν. Η σοφία του νου σου θα προστρέξει να σε βοηθήσει. Δώσε την κατεύθυνση από την αρχή. μετά αποστασιοποιήσου ήσυχα με πίστη, και άσε τον νου να χρησιμοποιήσει τις σκέψεις που έδωσες, όπως αυτές σου δόθηκαν για να τις χρησιμοποιήσεις.

ΜΑΘΗΜΑ 113
Για πρωινή και βραδινή ανακεφαλαίωση:

Παρ.1. (95) Είμαι ένας Εαυτός, ενωμένος με τον Δημιουργό μου.
(Είμαι Ένα με ολόκληρη την Δημιουργία, επομένως είμαι Ένα με τον Θεό.)

2Η ηρεμία και η τέλεια ειρήνη είναι δικές μου, επειδή είμαι ένας εαυτός, πλήρως ενιαίος, ένα με όλη την δημιουργία και με τον Θεό.
(Είμαι Ένα με ολόκληρη την Δημιουργία, επομένως είμαι Ένα με τον Θεό.)

Παρ.2. (96) Η Σωτηρία έρχεται από τον ένα Εαυτό μου.
(Με την Ενιαιότητα μου με ολόκληρη την Δημιουργία, είμαι Ένα με τον Θεό.)

2Από τον ένα Εαυτό μου, του Οποίου η γνώση παραμένει ακόμα μέσα στο νου μου, βλέπω το τέλειο σχέδιο του Θεού για την σωτηρία μου τέλεια εκπληρωμένο.
(Με την Ενιαιότητα μου με ολόκληρη την Δημιουργία, είμαι Ένα με τον Θεό.)

Παρ.3. Ανά μία ώρα:
(Είμαι Ένα με ολόκληρη την Δημιουργία, επομένως είμαι Ένα με τον Θεό.)

2Είμαι ένας Εαυτός, ενωμένος με τον Δημιουργό μου.
(Είμαι Ένα με ολόκληρη την Δημιουργία, επομένως είμαι Ένα με τον Θεό.)

3Ανά μισή ώρα:
(Με την Ενιαιότητα μου με ολόκληρη την Δημιουργία, είμαι Ένα με τον Θεό.)

4Η Σωτηρία έρχεται από τον ένα Εαυτό μου.
(Με την Ενιαιότητα μου με ολόκληρη την Δημιουργία, είμαι Ένα με τον Θεό.)




Τετάρτη, 19 Ιουλίου 2017

Κάποιοι λένε ότι αυτός ο κόσμος είναι μια ψευδαίσθηση. Τι ακριβώς είναι η ψευδαίσθηση;





Κάποιοι λένε ότι αυτός ο κόσμος είναι μια ψευδαίσθηση.
Τι ακριβώς είναι η ψευδαίσθηση;
Οι μεγαλύτερες κομπίνες, φάρσες και ψευδαισθήσεις είναι πάντα και οι πιο απλές και οι πιο προφανείς. Είναι σαν τον παπατζή που βλέπεις στη γωνία του δρόμου με ένα μικρό τραπέζι να κάνει το κόλπο των 3 καρτών. Ο παπατζής προσπαθεί να ξεγελάσει όλα αυτά τα κορόιδα που περνάνε ψάχνοντας για εύκολο χρήμα.
Το κόλπο είναι να μπορέσεις να βρεις τον παπά. Σου δείχνει την κάρτα και μετά πρέπει να ακολουθήσεις τα χέρια του παπατζή και να μην χάσεις την κάρτα καθώς την εναλλάσσει ανάμεσα σε δυο άλλες κάρτες. Όταν σταματήσει, πρέπει να επιλέξεις τον παπά και όταν το κάνεις είσαι σίγουρος ότι έχεις επιλέξει σωστά αλλά κάθε φορά κάνεις λάθος.
Αυτό που συμβαίνει είναι ότι σε ξεγελάει κάτω από τη μύτη σου. Πως; Δεν ξέρεις πως αλλά κάθε φορά ενώ είσαι τόσο σίγουρος ότι επιλέγεις σωστά, χάνεις.
Είναι όπως και με το εγώ που δεν ξεγελάει μόνο εσένα αλλά και όλους τους άλλους. Το εγώ έπεισε ολόκληρο τον κόσμο ότι όχι μόνο είμαστε διαχωρισμένοι ο ένας από τον άλλο, αλλά ότι στην πραγματικότητα είμαστε διαχωρισμένοι και από τον Θεό και μερικοί φθάνουν ακόμη και στο σημείο να λένε ότι ο Θεός είναι νεκρός.
Πως έγινε αυτή η φάρσα; Πως τα κατάφερε ο παπατζής, το εγώ; Πως εξαπάτησε το εγώ ολόκληρο τον κόσμο; Ας ρίξουμε φως στην ιστορία.
Ολόκληρο το σύστημα σκέψης του εγώ είναι κτισμένο πάνω σε τρεις βασικούς πυλώνες, που είναι οι τρεις σκέψεις της αμαρτίας, της ενοχής &του φόβου. Όπως ακριβώς και ο παπατζής με το κόλπο των 3 καρτών, το εγώ χρησιμοποιεί αυτούς τους 3 πυλώνες (σκέψεις) σαν τις 3 κάρτες του.
Και να πως το εγώ παίζει αυτές τις 3 κάρτες εναντίον σου και χάνεις κάθε φορά…
Η ιστορία του εγώ.
Η ιστορία του εγώ λέει ότι είσαι διαχωρισμένος (αμαρτωλός) στο παρόν, ότι είσαι ένοχος στο παρελθόν και φοβάσαι το μέλλον. Αυτό ο κόσμος το ονομάζει γραμμικό χρόνο και είναι αυτές οι τρεις σκέψεις που φτιάχνουν το σύστημα σκέψης του εγώ όπως αυτό είναι σήμερα. Το εγώ λέει ότι αμαρτήσαμε έναντι του Θεού και αυτή η αμαρτία είναι ο λόγος που είμαστε διαχωρισμένοι. Το εγώ μας λέει ότι αυτό συνέβη στο παρελθόν και έτσι τώρα έχουμε ένα ένοχο παρελθόν. Κατόπιν μας λέει ότι ο Θεός θα μας τιμωρήσει με την κόλαση στις μέρες που πρόκειται να έρθουν και έτσι τώρα φοβόμαστε το μέλλον. Αυτή είναι η ιστορία του εγώ και όλοι την έχουμε πατήσει παντελώς μ’ αυτήν.
Όμως βλέπετε τη φάρσα; Βλέπετε το κόλπο που το εγώ κάνει σ’ αυτή την ιστορία που όλοι την πιστεύουν;
Ας κάνουμε μια παράκαμψη προς τα πίσω και ας δούμε και πάλι την ιστορία του εγώ. Το εγώ μας λέει ότι είμαστε αμαρτωλοί στο παρόν που σημαίνει ότι είμαστε διαχωρισμένοι στη παρούσα στιγμή. Αλλά αυτή η δήλωση απλά δεν είναι αλήθεια, απέχει μακράν από αυτήν, και να πως μπορείς να το αποδείξεις.
Αν μπορέσεις να βρεθείς ολοκληρωτικά στη παρούσα στιγμή, θα νοιώσεις και θα βιώσεις αυτό που θα σε πείσει πέρα από κάθε λέξη ότι δεν υπάρχει διαχωρισμός αυτή ακριβώς τη στιγμή. Και αν δεν υπάρχει διαχωρισμός ακριβώς τώρα, τότε δεν μπορεί να υπάρχει ενοχή στο παρελθόν. Και αν δεν υπάρχει ενοχή στο παρελθόν τότε δεν μπορεί να υπάρχει φόβος στο μέλλον.
Ολόκληρη η ιστορία του εγώ καταρρέει τη στιγμή που ανακαλύπτεις την μπλόφα του και γίνεσαι παρών. Ο Θεός είναι στη παρούσα στιγμή. Ο Χριστός είναι στη παρούσα στιγμή. Ο Ανώτερος σου Εαυτός είναι στη Παρούσα στιγμή. Ο Πνευματικός σου Αληθινός Εαυτός του Επιπέδου-2 είναι παρών.
Είσαι μόνο εσύ στη ψευδή εικόνα που δεν μπορείς να είσαι παρών επειδή δεν υπάρχει ψευδής εαυτός στη παρούσα στιγμή. Γι’ αυτό μερικοί άνθρωποι έχουν πρόβλημα με το διαλογισμό, επειδή η ψευδής εικόνα μισεί το διαλογισμό, γιατί την πάει σε ένα πολύ επικίνδυνο μέρος γι’ αυτήν που είναι η παρούσα στιγμή.
Αυτή η αυταπάτη είναι και ο λόγος που αυτό το σχέδιο λειτουργεί για το εγώ. Οι άνθρωποι όντως πιστεύουν ότι ζουν στη παρούσα στιγμή ακριβώς τώρα αλλά δεν ζουν. Όλοι ζουν στο παρελθόν και όλα όσα βλέπουν είναι παρελθόν. Ακόμη και το μέλλον που βλέπουν να έρχεται ακόμη και αυτό βρίσκεται στο παρελθόν.
Βιβλίο Εργασιών, Μάθημα 7.
1. Αυτή η ιδέα είναι ιδιαίτερα δύσκολο αρχικά να γίνει πιστευτή. 2Εντούτοις, είναι η αιτία όλων των προηγούμενων.
3Είναι ο λόγος που τίποτα απ’ όσα βλέπεις δεν σημαίνει τίποτα.
4Είναι ο λόγος που έχεις δώσει σε όλα όσα βλέπεις τη σημασία που έχουν για σένα.
5Είναι ο λόγος που δεν καταλαβαίνεις τίποτα απ’ όσα βλέπεις.
6Είναι ο λόγος που οι σκέψεις σου δεν σημαίνουν τίποτα και γιατί είναι σαν τα πράγματα που βλέπεις.
7Είναι ο λόγος του γιατί δεν ταράζεσαι ποτέ για τον λόγο που εσύ νομίζεις.
8Είναι ο λόγος του γιατί ταράζεσαι επειδή βλέπεις κάτι που δεν υπάρχει εκεί.
2. Οι παλιές ιδέες για τον χρόνο είναι πολύ δύσκολο ν’ αλλάξουν, επειδή όλα όσα πιστεύεις έχουν την ρίζα τους στον χρόνο και εξαρτώνται από το να μην μάθεις αυτές τις νέες ιδέες γι’ αυτά. 2Όμως, ακριβώς γι’ αυτό, χρειάζεσαι νέες ιδέες για τον χρόνο. 3Αυτή η πρώτη ιδέα για τον χρόνο δεν είναι πραγματικά τόσο παράξενη, όσο μπορεί αρχικά να φανεί.
3. Κοίταξε ένα φλυτζάνι, για παράδειγμα. 2Βλέπεις ένα φλυτζάνι, ή απλώς ξαναβλέπεις τις παλιές σου εμπειρίες του να πιάνεις ένα φλυτζάνι, να διψάς, να πίνεις από ένα φλυτζάνι, να νιώθεις το χείλος του φλυτζανιού πάνω στα χείλη σου, να τρως πρωϊνό, κ.ο.κ. 3Ακόμα και οι αισθητικές σου αντιδράσεις για το φλυτζάνι, δεν οφείλονται στις παλιές σου εμπειρίες; 4Πώς αλλιώς θα ήξερες, εάν αυτό το είδος φλυτζανιού θα σπάσει εάν το ρίξεις κάτω; 5Τι γνωρίζεις γι’ αυτό το φλυτζάνι πέρα απ’ όσα έμαθες στο παρελθόν; 6Δεν θα είχες ιδέα για το τι είναι αυτό το φλυτζάνι, εάν δεν το είχες μάθει στο παρελθόν. 7Άρα, πραγματικά το βλέπεις;
4. Κοίτα γύρω σου. Αυτό ισχύει εξίσου για οτιδήποτε βλέπεις. 3Αναγνώρισέ το αυτό εφαρμόζοντας την σημερινή ιδέα αδιακρίτως σε οτιδήποτε βλέπεις. 4Για παράδειγμα:
5Βλέπω μόνο το παρελθόν σ’ αυτό το μολύβι.
6Βλέπω μόνο το παρελθόν σ’ αυτό το παπούτσι.
7Βλέπω μόνο το παρελθόν σ’ αυτό το χέρι.
8Βλέπω μόνο το παρελθόν σ’ αυτό το σώμα.
9Βλέπω μόνο το παρελθόν σ’ αυτό το πρόσωπο.
Η μεγαλύτερη εξαπάτηση που έχει καταφέρει το εγώ είναι να σε κάνει να πιστέψεις ότι αυτή τη στιγμή, ακριβώς εδώ, ακριβώς τώρα είσαι διαχωρισμένος από το Θεό.
Αυτή είναι και η μεγαλύτερη εξαπάτηση του κόσμου από την αρχή του χρόνου. Από αυτή τη μια ψευδαίσθηση ξεπήδησαν αναρίθμητες άλλες και θυμήσου αυτό που μας λένε τα Μαθήματα, οι ψευδαισθήσεις φτιάχνουν ψευδαισθήσεις, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι είναι πραγματικές.
Και να και μια άλλη μεγάλη ψευδαίσθηση που εξαιτίας της αντιμετωπίζεις πολλές άλλες φρικτές ψευδαισθήσεις κάθε μέρα. Η μεγαλύτερη ψευδαίσθηση σ’ αυτόν τον κόσμο είναι ο «Χρόνος», επειδή στο Επίπεδο-1 στο σύστημα σκέψης του εγώ, δεν υπάρχει «Παρούσα Στιγμή». Αυτή είναι η μεγαλύτερη ψευδαίσθηση από όλες σ’ αυτόν τον κόσμο. Οι περισσότεροι άνθρωποι σ’ αυτόν τον κόσμο πιστεύουν ότι βιώνουν την παρούσα στιγμή κάθε στιγμή αλλά στην πραγματικότητα ζουν στο παρελθόν όπως μας λέει το Μάθημα 7 από το Βιβλίο Εργασιών. Αυτό δεν είναι μόνο ψευδαίσθηση αλλά είναι και παραισθητικό. Όπως έχουμε ήδη πει, ο χρόνος σ’ αυτό τον κόσμο βασίζεται σε τρεις ιδέες ..αμαρτία, ενοχή και φόβο. Ο χρόνος σ’ αυτό τον κόσμο βασίζεται στο να είμαστε αμαρτωλοί στο παρόν, ένοχοι στο παρελθόν και φοβισμένοι για το μέλλον.
Αυτό είναι λάθος, δεν είναι αλήθεια και μπορείς να το αποδείξεις με το να γίνεις παρών αυτή τη στιγμή ακριβώς εδώ και ακριβώς τώρα όπως συζητήσαμε παραπάνω. Αλλά είναι ευκολότερο να το λέμε παρά να το κάνουμε επειδή για να βιώσεις την Παρούσα Στιγμή χρειάζεται να βιώσεις το Επίπεδο-3. Και αυτό για τους περισσότερους ανθρώπους είναι ένα πολύ μεγάλο βήμα. Γι’ αυτό τα 5 Επίπεδα της Genesis μας βοηθάν τόσο πολύ να ακυρώσουμε αυτή τη μια ψευδαίσθηση.
Για να ακυρώσεις αυτή τη μια ψευδαίσθηση που θα ακυρώσει όλες τις ψευδαισθήσεις χρειάζεται να αλλάξεις την αντίληψη σου. Στα Επίπεδα-1 και -2 η αντίληψη είναι το παν επειδή είναι το μόνο που υπάρχει σ’ αυτά τα δύο επίπεδα.
Υπάρχει μια πρόταση στα Μαθήματα που έχει χρησιμοποιηθεί εκτός κειμένου περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη και λέει: «Ο Θεός δεν δημιούργησε τον κόσμο που βλέπεις.» Όταν ακούω τους ανθρώπους να εξηγούν αυτή την πρόταση, την ερμηνεύουν σαν ο Θεός να μην έχει καμία σχέση μ’ αυτόν τον κόσμο. Τη σημασία αυτής της πρότασης μπορείς να την ανακαλύψεις όταν την ερμηνεύσεις σύμφωνα με τη Μεταφυσική. Και ερμηνεύεται ως εξής: ο Θεός δεν δημιούργησε τον κόσμο που «αντιλαμβάνεσαι».
Αυτό που βλέπεις είναι αυτό που αντιλαμβάνεσαι. Το να βλέπεις και να αντιλαμβάνεσαι είναι το ίδιο, που σημαίνει ότι έχει να κάνει με το πώς ερμηνεύεις τις εικόνες που βλέπεις γύρω σου. Και υπάρχουν δυο επιλογές στο τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την οποιαδήποτε εικόνα. Μπορούμε να επιλέξουμε να αντιλαμβανόμαστε τις εικόνες με το σύστημα σκέψης του διαχωρισμού που σημαίνει ότι θα αντιλαμβανόμαστε τους πάντες και τα πάντα σ’ αυτόν τον κόσμο με το εγώ. Αυτό τα Μαθήματα το ονομάζουν «ψευδή αντίληψη». Και αν αντιλαμβάνεσαι το διαχωρισμό, θα νοιώθεις διαχωρισμένος και είναι αυτό το συναίσθημα του διαχωρισμού από τον Θεό που μας πείθει ότι ο διαχωρισμός είναι αληθινός. Αυτό που σε προδίδει δεν είναι τα συναισθήματα σου, επειδή τα συναισθήματα σου προέρχονται από τις σκέψεις σου. Αυτό που σε προδίδει είναι οι σκέψεις σου επειδή όλα τα συναισθήματα προέρχονται από τις σκέψεις σου και είναι μόνο οι σκέψεις του διαχωρισμού που παράγουν τα συναισθήματα της διαχωριστικότητας και της μοναξιάς που όλοι βιώνουμε.
Ή μπορούμε να αντιλαμβανόμαστε με το σύστημα σκέψης της Ενιαιότητας μαζί με τον Θεό. Αυτό τα Μαθήματα το ονομάζουν «Αληθινή Αντίληψη». Σ’ αυτό το νου θα έχεις σκέψεις Ενιαιότητας και επομένως θα έχεις συναισθήματα Ενιαιότητας.
Στην Ενιαιότητα, θα νοιώθεις ότι βρίσκεσαι σπίτι σου, εκεί που ταιριάζεις και θα νοιώθεις αποδεκτός κατά πάντα επειδή δεν υπάρχει φόβος που να σε διαχωρίζει από κάποιον άλλον.
Η γαλήνη είναι η απουσία του φόβου. Θα νοιώθεις αγαπητός επειδή δεν υπάρχει ενοχή να σε διαχωρίζει από οποιονδήποτε άλλον. Έτσι είναι η αληθινή αγάπη, η Αγάπη είναι η απουσία ενοχής. Αυτή είναι και η μόνη αληθινή επιλογή που όλοι μας έχουμε, από ποιο νου, από ποιο επίπεδο επιλέγουμε να αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο. Και η επιλογή είναι η εξής: αν αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο από το Επίπεδο-1 τότε θα αναλαμβανόμαστε ένα κόσμο σωστού έναντι του λάθους, του καλού έναντι του κακού. Θα αντιλαμβανόμαστε ένα κόσμο αγάπης/μίσους και θα καλούμε αυτό το βδέλυγμα της αγάπης, αληθινή αγάπη. Αν αντιλαμβανόμαστε αυτόν τον κόσμο με την ψευδή αντίληψη θα αρνούμαστε την παρουσία του Θεού που δεν μας άφησε ποτέ. Και να θυμάσαι, «Είναι μόνο ο νους του εγώ που σε έπεισε ότι είσαι διαχωρισμένος από τον Θεό», αυτό είναι όλο. Λύσε αυτό το ένα πρόβλημα και έχεις λύσει όλα τα προβλήματα.
Ή μπορούμε να επιλέξουμε να αντιλαμβανόμαστε αυτόν τον κόσμο με τον Θεό στην Ενιαιότητα. Αυτό σημαίνει ότι όταν πετύχεις την Ενιαιότητα, θα νοιώθεις διαφορετικά, θα νοιώθεις απόλυτη γαλήνη κάθε μέρα, ανεξαιρέτως, αλλά μόνο όταν τελικά αποστασιοποιηθείς από το σύστημα σκέψης του διαχωρισμού του εγώ.
Όλα όσα βλέπεις στον κόσμο ακριβώς αυτή την στιγμή, όλες τις εικόνες που βλέπεις, θα συνεχίσεις να τις βλέπεις όπως είναι. Όμως, αυτό που θα αλλάξει θα είναι η αντίληψη σου για τις εικόνες και όταν συμβεί αυτή η αλλαγή τα πάντα στο κόσμο σου θα αλλάξουν.
Η Αντίληψη είναι το κλειδί για την αλλαγή και η αλλαγή είναι το κλειδί για τον Εαυτό.
Όσο συνεχίζεις να «αντιλαμβάνεσαι» με το εγώ θα συνεχίσεις να διατηρείς αμετακίνητους τον ψευδή εαυτό και την ψευδή εικόνα. Θυμήσου μόνο η ψευδής εικόνα θα επιμένει να βλέπει ή να αντιλαμβάνεται μαζί με το σύστημα σκέψης του εγώ επειδή αυτός ο τρόπος αντίληψης σημαίνει ζωή (ψευδής πραγματικότητα) για την ψευδή εικόνα.
Η ψευδής εικόνα δίνει ζωή στο εγώ και το εγώ δίνει ζωή στη ψευδή εικόνα αλλά χρησιμοποιώντας την δική σου ενέργεια. Είναι ένας γάμος που γίνεται στη κόλαση και αυτός που πληρώνει το λογαριασμό είσαι πάντα εσύ, αυτός που αντιλαμβάνεται.
Είναι ο νους που περιπλανάται που μας παίρνει μακριά από τη παρούσα στιγμή. Και είναι μόνο η ψευδής εικόνα που δελεάζει το νου σου να περιπλανηθεί. Η περιπλάνηση του νου σε βάζει μέσα σε ιστορίες που γίνονται δράματα που σε πηγαίνουν στη κόλαση. Αυτός είναι ο στόχος της ψευδής εικόνας, στόχος της είναι να σε οδηγήσει στη κόλαση και το πετυχαίνει σχεδόν κάθε φορά.
Μην σπαταλάς το χρόνο σου να ακυρώσεις τις ψευδαισθήσεις που δεν φέρνουν καμία διαφορά στο ταξίδι σου. Είναι όλες αποτελέσματα αυτής της μιας πρωταρχικής ψευδαίσθησης. Και αυτή η ψευδαίσθηση είναι η «πίστη» στο διαχωρισμό. Τη στιγμή που θα ακυρώσεις αυτή την ψευδαίσθηση, ακυρώνεις και όλες τις άλλες.
Σ’ ακούω να ρωτάς, «πως ακυρώνεις αυτή τη μια ψευδαίσθηση»; Την ακυρώνεις με το Θαύμα όπως συζητήσαμε σε άλλες αναρτήσεις. Και όπως ήδη έχουμε πει δεν μπορούμε κατευθείαν να ακυρώσουμε αυτές τις τρεις σκέψεις που συνιστούν ολόκληρο το σύστημα σκέψης του εγώ επειδή και οι τρεις είναι ασυνείδητες.
Έτσι γινόμαστε εξυπνότεροι από το εγώ, ακυρώνουμε τα αποτελέσματα της αμαρτίας, της ενοχής και του φόβου. Αυτή είναι η διαδικασία «ακύρωσης». Είναι η ακύρωση των συναισθηματικών μας εμποδίων.
Και αυτό τo κάνει το Θαύμα, είναι το πιο ισχυρό εργαλείο στο Επίπεδο-2, επειδή επιτίθεται στο εγώ εκεί που πονάει.
Να θυμάσαι: Το Θαύμα θα σε φέρει Σπίτι!
Νάμαστε
Michael Murray.

ΜΑΘΗΜΑ 200 Δεν υπάρχει άλλη ειρήνη εκτός από την ειρήνη του Θεού






ΜΑΘΗΜΑ 200
Δεν υπάρχει άλλη ειρήνη εκτός από την ειρήνη του Θεού
1. Μην ψάχνεις άλλο. Δεν θα βρεις άλλη ειρήνη εκτός από την ειρήνη του Θεού. Αποδέξου αυτό το γεγονός, και σώσε τον εαυτό σου από την αγωνία και από τις ακόμα πιο πικρές απογοητεύσεις, την ψυχρή απελπισία, και την αίσθηση της παγωμένης απόγνωσης και αμφιβολίας. Μην αναζητάς άλλο. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο για να βρεις εκτός από την ειρήνη του Θεού, εκτός κι αν αναζητάς την δυστυχία και τον πόνο.

2. Αυτό είναι το τελικό σημείο στο οποίο πρέπει να φτάσουν όλοι στο τέλος, για να παρατήσουν κάθε ελπίδα ότι θα βρουν ευτυχία εκεί όπου δεν υπάρχει καθόλου, ότι μπορεί να τους σώσει αυτό που γίνεται μόνο να προκαλεί πόνο ∙ ότι θα φτιάξουν ειρήνη από το χάος, χαρά από τον πόνο, και τον Ουρανό από την κόλαση. Μην επιχειρείς πια να κερδίσεις χάνοντας, ούτε να πεθαίνεις για να ζήσεις. Δεν γίνεται παρά να ζητάς την ήττα.

3. Και όμως, το ίδιο εύκολα μπορείς να ζητήσεις αγάπη, ευτυχία, αιώνια ζωή μέσα σε ειρήνη που δεν έχει τέλος. Ζήτα αυτό, και μπορείς μόνο να κερδίσεις. Όταν ζητάς αυτό που ήδη έχεις, η επιτυχία είναι σίγουρη. Όταν ζητάς αυτό που είναι εσφαλμένο να γίνει αληθινό, τότε  η αποτυχία είναι εξασφαλισμένη. Συγχώρεσε τον εαυτό σου για τις μάταιες φαντασιώσεις του, και μην αναζητάς πια, αυτό που δεν μπορείς να βρεις. Γιατί τι θα ήταν πιο ανόητο από το να ψάχνεις και να ξαναψάχνεις για την κόλαση, όταν δεν έχεις παρά να κοιτάξεις με ανοιχτά μάτια για να δεις ότι ο Ουρανός βρίσκεται ακριβώς μπροστά σου, μέσα από μία πόρτα που ανοίγει εύκολα για να σε καλωσορίσει;

4. Γύρισε στην εστία σου. Δεν έχεις βρει την ευτυχία σε ξένα μέρη και σε αλλογενείς μορφές που δεν έχουν κανένα νόημα για σένα., παρόλο που προσπάθησες να τους αποδώσεις νόημα. Αυτός ο κόσμος δεν είναι ο τόπος που ανήκεις. Είσαι ξένος εδώ. Αλλά σου έχει δοθεί να βρεις το μέσον με το οποίο ο κόσμος δεν θα φαντάζει πια σαν φυλακή ή κρατητήριο για κανέναν.

5. Η ελευθερία σου δίδεται εκεί όπου πριν έβλεπες μόνο αλυσίδες και σιδερένιες πόρτες. Αλλά πρέπει ν’ αλλάξεις το νου σου για τον  σκοπό του κόσμου, αν θέλεις πραγματικά να βρεις διαφυγή. Θα είσαι δέσμιος μέχρι να δεις όλο τον κόσμο ως ευλογημένο, και όλους απελευθερωμένους από τα λάθη σου και με τις τιμές που τους αρμόζουν έτσι όπως είναι. Δεν τους έφτιαξες εσύ ∙ ούτε και τον εαυτό σου. Και καθώς ελευθερώνεις τον ένα, ο άλλος γίνεται δεκτός έτσι όπως είναι.

6. Τι κάνει η συγχώρεση; Στην αλήθεια, δεν έχει καμία λειτουργία, και δεν κάνει τίποτα. Διότι είναι άγνωστη στον Ουρανό. Μόνο στην κόλαση χρειάζεται, και εκεί έχει να υπηρετήσει μια ισχυρή λειτουργία. Δεν είναι άξιος σκοπός η απόδραση του αγαπημένου Υιού του Θεού από τα κακά όνειρα που φαντάζεται, και όμως θεωρεί αληθινά; Ποιος θα μπορούσε να ελπίζει για περισσότερα, ενώ φαίνεται πως υπάρχει επιλογή ανάμεσα στην επιτυχία και την αποτυχία ∙ την αγάπη και τον φόβο;

7. Δεν υπάρχει άλλη ειρήνη εκτός από την ειρήνη του Θεού, διότι Αυτός έχει έναν Υιό που δεν μπορεί να φτιάξει ένα κόσμο αντίθετο με το Θέλημα του Θεού και το δικό του, που είναι ίδιο με Εκείνου. Τι θα μπορούσε να ελπίζει ότι θα βρει σε ένα τέτοιο κόσμο; Δεν μπορεί να έχει πραγματικότητα, διότι δεν δημιουργήθηκε ποτέ. Εδώ θα πρέπει να αναζητήσει την ειρήνη; Ή πρέπει να καταλάβει ότι, έτσι όπως τον βλέπει, ο κόσμος το μόνο που κάνει είναι να εξαπατά; Ωστόσο μπορεί να μάθει να τον βλέπει με έναν άλλο τρόπο, και να βρει την ειρήνη του Θεού.

8. Η ειρήνη είναι η γέφυρα που όλοι πρέπει να διασχίσουν, για να αφήσουν πίσω τους αυτό τον κόσμο. Αλλά η ειρήνη αρχίζει μέσα στον κόσμο όταν γίνει αντιληπτός διαφορετικά, και οδηγεί από αυτή την νέα αντίληψη στην πύλη του Ουρανού και στον δρόμο πέρα από αυτή. Η ειρήνη είναι η απάντηση σε συγκρουόμενους στόχους, σε παράλογα ταξίδια, μανιώδεις, μάταιες αναζητήσεις, και ανούσιες προσπάθειες. Τώρα ο δρόμος είναι εύκολος, γέρνοντας απαλά προς την γέφυρα όπου η ελευθερία βρίσκεται μέσα στην ειρήνη του Θεού.

9. Ας μην χάσουμε ξανά τον δρόμο μας σήμερα. Πηγαίνουμε προς τον Ουρανό, και το μονοπάτι είναι ευθύ. Μόνο αν επιχειρήσουμε να παρεκτραπούμε μπορεί να υπάρξει καθυστέρηση, και αχρείαστη σπατάλη χρόνου σε παράδρομους γεμάτους αγκάθια. Μόνο ο Θεός είναι σίγουρος, και Αυτός θα καθοδηγήσει τα βήματά μας. Δεν θα εγκαταλείψει τον Υιό Του όταν Τον χρειάζεται, ούτε θα τον αφήσει να περιπλανιέται για πάντα μακριά από το σπίτι του. Ο Πατέρας καλεί, ο Υιός ακούει. Και μόνο αυτό υπάρχει σε αυτό που φαίνεται ότι είναι ένας κόσμος διαχωρισμένος από τον Θεό, όπου τα σώματα έχουν πραγματικότητα.

10. Τώρα υπάρχει ησυχία. Μην αναζητάς άλλο. Έχεις φτάσει εκεί όπου ο δρόμος είναι στρωμένος με φύλλα λανθασμένων επιθυμιών, που έχουν πέσει από τα δέντρα της απελπισίας που έψαχνες πριν. Τώρα βρίσκονται κάτω από τα πόδια σου. Και εσύ κοιτάς επάνω προς τον Ουρανό, με τα μάτια του σώματος να υπηρετούν μόνο για μια ακόμα στιγμή. Αναγνωρίζεις την ειρήνη επιτέλους, και μπορείς να νιώσεις το απαλό της αγκάλιασμα να περιβάλλει την καρδιά σου και τον νου σου με θαλπωρή και αγάπη.

11. Σήμερα δεν αναζητούμε είδωλα. Η ειρήνη δεν μπορεί να βρεθεί σ’ αυτά. Η ειρήνη του Θεού είναι δική μας, και μόνο αυτό θα δεχόμαστε και θέλουμε. Ειρήνη σ’ εμάς, σήμερα. Γιατί έχουμε βρει ένα απλό, χαρούμενο δρόμο για να αφήσουμε τον κόσμο της αμφιβολίας, και ν’ αντικαταστήσουμε όλους τους εναλλασσόμενους στόχους μας και τα μοναχικά μας όνειρα με ένα και μοναδικό σκοπό και συντροφικότητα. Γιατί η ειρήνη είναι ένωση, αν είναι από τον Θεό. Δεν αναζητούμε άλλο. Είμαστε κοντά στην εστία μας, και ερχόμαστε όλο και πιο κοντά κάθε φορά που λέμε:

Δεν υπάρχει άλλη ειρήνη από την ειρήνη του Θεού.
Και χαίρομαι που έτσι είναι.








Τρίτη, 18 Ιουλίου 2017

ΜΑΘΗΜΑ 199 Δεν είμαι σώμα. Είμαι ελεύθερος




ΜΑΘΗΜΑ 199
Δεν είμαι σώμα. Είμαι ελεύθερος
1. Η ελευθερία πρέπει να είναι αδύνατη όσο αντιλαμβάνεσαι τον εαυτό σου σαν σώμα. Το σώμα είναι ένας περιορισμός. Όποιος αναζητά την ελευθερία  μέσα σε ένα σώμα, την ψάχνει εκεί που δεν μπορεί να βρεθεί. Ο νους μπορεί να ελευθερωθεί όταν δεν βλέπει πια τον εαυτό του μέσα σε ένα σώμα, στενά δεμένο με αυτό και προστατευμένο από την παρουσία του.. Αν αυτή ήταν η αλήθεια, ο νους θα ήταν πραγματικά πολύ ευάλωτος!
2. Ο νους που υπηρετεί το Άγιο Πνεύμα είναι για πάντα απεριόριστος, από όλες τις απόψεις, πέρα από τους νόμους του χώρου και του χρόνου, αδέσμευτος από οποιεσδήποτε λάθος αντιλήψεις, και με δύναμη και ισχύ να κάνει ό,τι του ζητείται. Σκέψεις επίθεσης δεν μπορούν να εισέρθουν σε ένα τέτοιο νου, διότι έχει δοθεί στην Πηγή της αγάπης, και ο φόβος ποτέ δεν μπορεί να εισέλθει σε ένα νου που έχει ενωθεί με την αγάπη. Αναπαύεται μέσα στον Θεό. Και ποιος είναι δυνατόν να φοβάται όταν ζει μέσα στην Αθωότητα, και το μόνο που κάνει είναι ν’ αγαπά;
3.  Είναι βασικό για την πρόοδό σου σε αυτά τα μαθήματα να αποδεχτείς την σημερινή ιδέα, και να την κρατήσεις με πολύ αγάπη. Μην σε απασχολεί που σύμφωνα με το εγώ είναι εντελώς παράλογη. Το εγώ κρατά το σώμα με μεγάλη στοργή διότι κατοικεί μέσα σε αυτό, και ζει ενωμένο με το σπίτι που έχει φτιάξει. Είναι ένα μέρος της ψευδαίσθησης που το έχει προφυλάξει από το να ανακαλυφθεί ότι είναι απατηλό το ίδιο.
4. Εδώ είναι που κρύβεται, και εδώ μπορεί να γίνει ορατό ως αυτό που είναι. Δήλωσε την αθωότητά σου και είσαι ελεύθερος. Το σώμα εξαφανίζεται, διότι δεν το έχεις ανάγκη άλλη εκτός από αυτή που βλέπει το Άγιο Πνεύμα. Γι αυτό, το σώμα θα παρουσιάζεται σαν μία χρήσιμη μορφή γι αυτό που πρέπει να κάνει ο νους. Γίνεται, λοιπόν, ένα όχημα που βοηθά την συγχώρεση να επεκτείνεται προς τον στόχο που πρέπει να φτάσει και περιλαμβάνει τα πάντα, σύμφωνα με το σχέδιο του Θεού.
5. Αγάπησε την σημερινή ιδέα, και ασκήσου σε αυτή σήμερα και κάθε μέρα. Κάνε την μέρος κάθε περιόδου άσκησης σου. Δεν υπάρχει σκέψη που δεν θα ωφεληθεί σε δύναμη να βοηθήσει τον κόσμο, και καμία που δεν θα ωφεληθεί με πρόσθετα δώρα για σένα. Ηχούμε το κάλεσμα της ελευθερίας σε όλο τον κόσμο με αυτή την ιδέα. Θα ήθελες να εξαιρεθείς από την αποδοχή των  δώρων που δίνεις;
6. Το Άγιο Πνεύμα είναι η εστία του νου που αναζητεί την ελευθερία. Μέσα σ’ Αυτό έχει βρει αυτό που αναζητεί. Ο σκοπός του σώματος τώρα είναι πλέον αναμφίβολος. Και αυτό γίνεται τέλειο με την ικανότητα να υπηρετεί ένα αδιαίρετο στόχο. Με ξεκάθαρη και απαλλαγμένη από επίθεση ανταπόκριση στο νου με σκέψεις ελευθερίας και μόνο σαν στόχο του, το σώμα υπηρετεί τον σκοπό του καλά. Χωρίς την δύναμη να υποδουλώνει, είναι άξιος υπηρέτης της ελευθερίας που αναζητεί ο νους μέσα στο Άγιο Πνεύμα.
7. Να είσαι ελεύθερος σήμερα. Και φέρε την ελευθερία σαν δώρο δικό σου για εκείνους που ακόμα πιστεύουν ότι είναι υποδουλωμένοι μέσα σε ένα σώμα. Να είσαι εσύ ελεύθερος, έτσι ώστε το Άγιο Πνεύμα να μπορεί να κάνει χρήση της διαφυγής σου από τα δεσμά, για να ελευθερώσει τους πολλούς που αντιλαμβάνονται ακόμα τους εαυτούς τους σαν δέσμιους και αβοήθητους και φοβισμένους. Άφησε την αγάπη να αντικαταστήσει τους φόβους τους μέσα από σένα. Δέξου την σωτηρία τώρα, και δώσε το νου σου σε Αυτό που σε καλεί να Του κάνεις αυτό το δώρο. Διότι επιθυμεί να σου παρέχει απόλυτη ελευθερία, τέλεια χαρά, και ελπίδα που βρίσκει την πλήρη εκπλήρωση της μέσα στον Θεό.
8. Είσαι Υιός του Θεού. Στην αιωνιότητα ζεις για πάντα. Δεν θα ήθελες να επιστρέψεις το νου σου σ’ αυτή; Τότε ασκήσου καλά στην σκέψη που σου δίνει το Άγιο Πνεύμα για σήμερα. Οι αδερφοί σου στέκουν απελευθερωμένοι μαζί σου∙  ο κόσμος είναι ευλογημένος μαζί σου, ο Υιός του Θεού δεν θρηνεί πια, και ο Ουρανός προσφέρει ευχαριστίες για την αύξηση της χαράς που του φέρνει η άσκησή σου. Και ο Θεός ο Ίδιος επεκτείνει την Αγάπη Του και την ευτυχία κάθε φορά που λες:

Δεν είμαι σώμα. Είμαι ελεύθερος. Ακούω την Φωνή που μου έχει δώσει ο Θεός, και σε αυτή μόνο ο νους μου υπακούει.

Δευτέρα, 17 Ιουλίου 2017

ΜΑΘΗΜΑ 198 Μόνο η δική μου κατάκριση με πληγώνει




ΜΑΘΗΜΑ 198
Μόνο η δική μου κατάκριση με πληγώνει
1. Είναι αδύνατον να πληγωθείς. Και όμως η ψευδαίσθηση φτιάχνει ψευδαισθήσεις. Αν μπορείς να κατακρίνεις, μπορείς και να πληγώνεσαι.. Γιατί έχεις πιστέψει ότι μπορείς να πληγώσεις, και το δικαίωμα που έχεις εξασφαλίσει για τον εαυτό σου τώρα μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναντίον σου, μέχρι να το παρατήσεις ως άνευ αξίας, ανεπιθύμητο και μη πραγματικό. Τότε πια οι ψευδαισθήσεις παύουν να έχουν επίδραση, και αυτές που φαινόντουσαν πως είχαν ακυρώνονται. Τότε είσαι ελεύθερος, γιατί η ελευθερία είναι το δώρο σου, και τώρα εσύ μπορείς να παραλάβεις το δώρο που έδωσες.
2. Καταδίκασε και γίνεσαι αιχμάλωτος. Συγχώρεσε και απελευθερώνεσαι. Αυτός είναι ο νόμος που κυβερνά την αντίληψη. Δεν είναι ένας νόμος που η γνώση καταλαβαίνει, διότι η ελευθερία είναι μέρος της γνώσης. Η καταδίκη είναι επομένως αδύνατη στην πραγματικότητα.  Αυτά που φαίνονται ότι είναι η επιρροή και τα αποτελέσματά της δεν έχουν συμβεί καθόλου. Ωστόσο, πρέπει να ασχοληθούμε με αυτά σαν να είχαν συμβεί. Οι ψευδαισθήσεις φτιάχνουν ψευδαισθήσεις. Όλες εκτός από μία. Η συγχώρεση είναι μία ψευδαίσθηση που είναι η απάντηση σε όλες τις υπόλοιπες.
3. Η συγχώρεση καθαρίζει όλα τα άλλα όνειρα, και παρόλο που και η ίδια είναι όνειρο, δεν δίνει τροφή για άλλα. Όλες οι ψευδαισθήσεις εκτός από αυτή πολλαπλασιάζονται στο χιλιαπλάσιο. Αλλά αυτή είναι εκεί που τελειώνουν οι ψευδαισθήσεις. Η συγχώρεση είναι το τέλος των ονείρων, διότι είναι όνειρο ξυπνήματος. Η ίδια δεν είναι η αλήθεια. Και όμως δείχνει προς τα εκεί που πρέπει να βρίσκεται η αλήθεια, και δίνει κατευθύνσεις με την βεβαιότητά του Ίδιου του Θεού. Είναι ένα όνειρο κατά το οποίο ο Υιός του Θεού ξυπνά μέσα στον Εαυτό του και στον Πατέρα του, γνωρίζοντας ότι Αυτοί οι δύο είναι ένα.
4. Η συγχώρεση είναι ο μόνος δρόμος που οδηγεί έξω από την καταστροφή, προσπερνώντας όλα τα βάσανα, και τελικά απομακρύνεται από τον θάνατο. Πώς θα μπορούσε να υπάρχει άλλος τρόπος, όταν αυτός εδώ είναι το σχέδιο του Θεού του Ίδιου; Κι εσύ γιατί να αντιτεθείς σε αυτόν, να λογομαχήσεις μαζί του, και να αναζητάς να βρεις χίλιους τρόπους με τους οποίους να αποδείξεις ότι είναι λάθος ∙ χίλιες άλλες πιθανότητες;
5. Δεν είναι πιο σοφό να χαίρεσαι που κρατάς στα χέρια σου την απάντηση στα προβλήματά σου; Δεν είναι πιο έξυπνο να ευχαριστείς τον Ένα που δίνει την σωτηρία, και να δεχτείς το δώρο Του με ευγνωμοσύνη; Και δεν είναι καλοσύνη προς τον εαυτό σου ν’ ακούς την Φωνή Του και να μαθαίνεις τα απλά μαθήματα που θέλει να σε διδάξει, αντί να προσπαθείς να εκδιώξεις τα λόγια Του, και να τα αντικαταστήσεις με τα δικά σου;
6. Τα λόγια Του θα λειτουργήσουν. Τα λόγια Του θα σώσουν. Τα λόγια Του περιέχουν όλη την ελπίδα, όλες τις ευλογίες και όλη την χαρά που μπορεί ποτέ να βρεθεί πάνω σε αυτή την γη. Τα λόγια Του είναι γεννημένα μέσα στον Θεό, και έρχονται σε σένα με την αγάπη του Θεού πάνω σ’ αυτά. Εκείνοι που ακούνε τα λόγια Του έχουν ακούσει το τραγούδι του Ουρανού. Διότι αυτά είναι τα λόγια με τα οποία όλα τα λόγια γίνονται επιτέλους ένα. Και καθώς αυτό το ένα σιγά – σιγά ξεθωριάσει, ο Λόγος του Θεού θα έρθει να πάρει την θέση του, διότι τότε θα επανέλθει στην μνήμη και θα γίνει δεκτός με αγάπη.
7. Αυτός ο κόσμος έχει πολλές φαινομενικά ξεχωριστές  επικίνδυνες καταστάσεις όπου το έλεος δεν έχει κανένα νόημα, και η επίθεση φαίνεται δικαιολογημένη. Και όμως όλες αυτές είναι ένα ∙ ένας τόπος όπου ο θάνατος προσφέρεται στον Υιό του Θεού και στον Πατέρα του. Μπορεί να νομίζεις ότι Αυτοί τον δέχτηκαν. Αλλά αν κοιτάξεις πάλι στον μέρος που έβλεπες το αίμα τους, θα αντιληφθείς στην θέση του ένα θαύμα. Τι ανόητο που ήταν να πιστεύεις ότι Αυτοί ήταν δυνατόν να πεθάνουν! Πόσο ανόητο ήταν που πίστεψες ότι εσύ μπορείς  να επιτεθείς! Πόσο τρελό ήταν που νόμιζες ότι μπορούσες να καταδικαστείς, και ότι ο άγιος Υιός του Θεού είναι δυνατόν να πεθάνει!
8. Η ηρεμία του Εαυτού σου παραμένει ακλόνητη, ανέγγιχτη από τέτοιες σκέψεις, και δεν έχει ιδέα για καμία καταδίκη που θα μπορούσε να χρειάζεται συγχώρεση. Τα όνειρα οποιουδήποτε είδους είναι ξένα και άγνωστα προς την αλήθεια. Και τι άλλο εκτός από την αλήθεια θα μπορούσε να είχε μία Σκέψη που κτίζει μία γέφυρα προς αυτήν που φέρνει τις ψευδαισθήσεις στην άλλη πλευρά;
9. Σήμερα ασκούμαστε αφήνοντας την ελευθερία να έρθει να κατοικήσει μαζί σου. Η αλήθεια χαρίζει αυτά τα λόγια μέσα στο νου σου, ώστε να μπορέσεις να βρεις το κλειδί προς το φως και ν’ αφήσεις το σκοτάδι να τελειώσει:
Μόνο η δική μου καταδίκη με πληγώνει. Μόνο η δική μου συγχώρεση με απελευθερώνει
Μην ξεχνάς σήμερα ότι δεν μπορεί να υπάρξει καμία μορφή ταλαιπωρίας που να μην κρύβει μια σκέψη μη συγχώρεσης. Ούτε μπορεί να υπάρξει κάποια μορφή πόνου που να μην μπορεί να θεραπεύσει η συγχώρεση.
10. Δέξου την μία ψευδαίσθηση που διακηρύσσει ότι δεν υπάρχει καμία καταδίκη στον Υιό του Θεού, και θα θυμηθείς αμέσως τον Ουρανό ∙ ο κόσμος θα ξεχαστεί, όλες οι παράδοξες πεποιθήσεις του θα ξεχαστούν κι αυτές μαζί του, καθώς το πρόσωπο του Χριστού θα εμφανιστεί αποκεκαλυμμένο επιτέλους σε αυτό το ένα όνειρο. Αυτό είναι το δώρο που κρατά το Άγιο Πνεύμα για σένα από τον Θεό τον Πατέρα σου. Η σημερινή ημέρα ας γίνει δεκτή με γιορτές στην γη, αλλά και στον ιερό σου οίκο. Να είσαι καλός και με τους Δύο, καθώς θα συγχωρείς τα παραπτώματα για τα οποία Τους θεωρούσες ενόχους, και δες την αθωότητά σου να λάμπει πάνω σου από το πρόσωπο του Χριστού.
11. Τώρα επικρατεί σιωπή σε όλο τον κόσμο. Τώρα υπάρχει ηρεμία εκεί που πριν υπήρχαν ξέφρενες σκέψεις που δεν έβγαζαν κανένα νόημα. Τώρα υπάρχει γαλήνιο φως που διασχίζει το πρόσωπο της γης, που ησυχάζει σε έναν ύπνο χωρίς όνειρα. Και τώρα ο Λόγος του Θεού μόνο, παραμένει πάνω στην γη. Μόνο αυτό θα μπορεί να γίνεται αντιληπτό για ακόμα μια στιγμή. Έπειτα τα σύμβολα τελειώνουν, και όλα όσα νόμιζες ότι έφτιαξες εξαφανίζονται εντελώς από το νου που ο Θεός γνωρίζει πάντα ότι είναι ο μοναδικός Του Υιός.
12. Δεν υπάρχει καταδίκη σε αυτόν. Είναι τέλειος μέσα στην αγιότητά του. Δεν χρειάζεται σκέψεις ελέους. Ποιος θα μπορούσε να του δώσει δώρα όταν τα πάντα είναι δικά του; Και ποιος θα μπορούσε να ονειρευτεί ότι προσφέρει συγχώρεση στον Υιό της Αθωότητας της Ίδιας, τόσο όμοιος με Αυτόν του Οποίου είναι Υιός, ώστε το να βλέπεις τον Υιό σημαίνει ότι πια δεν χρησιμοποιείς την αντίληψη, και ότι μόνο γνωρίζεις τον Πατέρα; Με αυτή την όραση του Υιού, τόσο σύντομη που ούτε μία στιγμή δεν στέκει ανάμεσα σε αυτό το μοναδικό θέαμα και την ίδια την αιωνιότητα, βλέπεις την θέαση του εαυτού σου, και έπειτα εξαφανίζεσαι για πάντα μέσα στον Θεό.

13. Σήμερα πλησιάζεις και άλλο στο τέλος όλων όσων παρεμβάλλονται ακόμα ανάμεσα σε αυτή την όραση και την δική μας. Και χαιρόμαστε  που έχουμε έρθει τόσο μακριά, και αναγνωρίζουμε ότι Αυτός που μας έφερε εδώ δεν θα μας εγκαταλείψει τώρα. Διότι Αυτός θέλει να μας δώσει το δώρο που μας έχει δώσει ο Θεός μέσω Αυτού σήμερα. Τώρα είναι η ώρα της απελευθέρωσής σου. Η ώρα έφτασε. Η ώρα ήρθε σήμερα.

Κυριακή, 16 Ιουλίου 2017

ΜΑΘΗΜΑ 197 Μόνο την δική μου ευγνωμοσύνη γίνεται να κερδίσω




ΜΑΘΗΜΑ 197

Μόνο την δική μου ευγνωμοσύνη γίνεται να κερδίσω
1. Εδώ βρίσκεται το δεύτερο βήμα που κάνουμε για να ελευθερώσουμε το νου σου από την πίστη σε κάποια εξωτερική δύναμη που είναι δήθεν στραμμένη εναντίον σου. Κάνεις προσπάθειες προς την κατεύθυνση της καλοσύνης και της συγχώρεσης. Και όμως, γυρίζεις πάλι πίσω για να επιτεθείς, εκτός κι αν βρεις εξωτερική ευγνωμοσύνη και αφειδείς ευχαριστίες. Τα δώρα σου πρέπει να γίνονται δεκτά με ευγνωμοσύνη και  τιμές, αλλιώς τα παίρνεις πίσω. Κι έτσι νομίζεις ότι στην καλύτερη περίπτωση τα δώρα του Θεού δεν είναι παρά δανεικά ∙ και στην χειρότερη περίπτωση, αυταπάτες που θα σε ξεγελάσουν για να παρατήσεις τις άμυνες σου, για να είναι έτσι σίγουρο ότι όταν Εκείνος χτυπήσει δεν θα αποτύχει να σκοτώσει.
2. Πόσο εύκολα συγχέονται ο Θεός και η ενοχή από εκείνους που δεν γνωρίζουν τι μπορούν να κάνουν οι σκέψεις τους. Αρνήσου την δύναμή σου, και η αδυναμία θα είναι η σωτηρία για σένα. Δες τον εαυτό σου δέσμιο, και τα κάγκελα γίνονται το σπίτι σου. Ούτε θα αφήσεις την φυλακή σου, ούτε θα διεκδικήσεις την δύναμή σου, μέχρι να πάψεις να βλέπεις την ενοχή και την σωτηρία σαν ένα και το αυτό, και αποδεχτείς ότι ελευθερία και η σωτηρία είναι ενωμένες, με την δύναμη δίπλα τους, να την αναζητήσεις και να την διεκδικήσεις, να την βρεις και να την αναγνωρίσεις πλήρως.
3. Ο κόσμος σε ευχαριστεί όταν του προσφέρεις απελευθέρωση από τις ψευδαισθήσεις του. Και όμως οι ευχαριστίες σου ανήκουν και σε σένα, γιατί η απελευθέρωσή του μπορεί μόνο να αντανακλά την δική σου. Την δική σου ευγνωμοσύνη είναι το μόνο που χρειάζονται όλα σου τα δώρα, ώστε να γίνουν μια διαρκής προσφορά μιας καρδιάς γεμάτης ευγνωμοσύνη, απελευθερωμένη από την κόλαση για πάντα. Αυτήν θέλεις ν’ ακυρώσεις με το να παίρνεις πίσω τα δώρα σου, διότι δεν έγιναν αποδεκτά με τιμές; Εσύ είσαι που τα τιμάς και τους δίνεις τις αρμόζουσες ευχαριστίες, διότι εσύ είσαι που έχεις λάβει τα δώρα.
4. Δεν έχει σημασία αν κάποιος θεωρεί τα δώρα σου άνευ αξίας. Μέσα στο νου του υπάρχει ένα κομμάτι που ενώνεται με το δικό σου ευχαριστώντας σε. Δεν έχει σημασία αν τα δώρα σου φαίνονται χαμένα και αναποτελεσματικά. Λαμβάνονται εκεί όπου δίνονται. Με την ευγνωμοσύνη σου γίνονται δεκτά σε ολόκληρο το σύμπαν, και αναγνωρίζονται με ευχαριστίες από την Καρδιά του Θεού του Ίδιου. Θα ήθελες να τα πάρεις ποτέ πίσω, όταν Αυτός τα έχει δεχθεί με τόση ευγνωμοσύνη;
5. Ο Θεός ευλογεί κάθε δώρο που Του δίνεις, και κάθε δώρο δίνεται σε Αυτόν, διότι μπορεί να δοθεί μόνο στον εαυτό σου. Και ό,τι ανήκει στον Θεό πρέπει να είναι δικό Του. Ωστόσο, ποτέ δεν θα συνειδητοποιήσεις ότι τα δώρα Του είναι βέβαια, αιώνια, αναλλοίωτα, απεριόριστα, πάντα δίνοντας προς τα έξω, επεκτείνοντας αγάπη και προσθέτοντας στην δίχως τέλος χαρά σου όσο συγχωρείς μόνο και μόνο για να επιτεθείς ξανά.
6. Απόσυρε τα δώρα που δίνεις, και θα νομίζεις πως ό,τι σου έχει δοθεί, έχει αποσυρθεί. Αλλά μάθε να αφήνεις την συγχώρεση να αφαιρεί τις αμαρτίες που νομίζεις ότι βλέπεις έξω από σένα, και ποτέ δεν θα είναι δυνατόν να πιστέψεις ότι τα δώρα του Θεού είναι δανεικά μόνο για πολύ λίγο, πριν Αυτός τα αρπάξει ξανά από σένα, την ώρα του θανάτου. Γιατί τότε ο θάνατος δεν θα έχει κανένα νόημα για σένα, πια.
7. Και με το τέλος αυτής της πίστης ο φόβος λήγει για πάντα. Ευχαρίστησε τον Εαυτό σου γι αυτό, διότι Αυτός είναι ευγνώμων μόνο προς τον Θεό, και δίνει ευχαριστίες για σένα σε Αυτόν. Σε όλους όσους ζουν θα έρθει ο Χριστός, διότι όλοι πρέπει να ζουν και να κινούνται μέσα σ’ Αυτόν. Η Ύπαρξή Του μέσα στον Πατέρα Του είναι ασφαλής, διότι η Θέλησή Τους είναι Μία. Η ευγνωμοσύνη Τους προς όλους όσους δημιούργησαν δεν έχει τέλος, διότι η ευγνωμοσύνη παραμένει μέρος της αγάπης.
8. Ευχαριστίες αρμόζουν  σε σένα, τον άγιο Υιό του Θεού. Γιατί έτσι όπως δημιουργήθηκες, περιέχεις όλα τα πράγματα μέσα στον Εαυτό σου. Και είσαι ακόμα έτσι όπως σε δημιούργησε ο Θεός. Και δεν μπορείς να θαμπώσεις το φως της τελειότητάς σου. Μέσα στην καρδιά σου βρίσκεται η Καρδιά του Θεού. Σε κρατά με αγάπη, διότι είσαι ο Εαυτός Του ο Ίδιος . Όλη η ευγνωμοσύνη ανήκει σε σένα, χάρη σε αυτό που είσαι.
9. Δίνε ευχαριστίες, καθώς την λαμβάνεις. Ελευθερώσου από κάθε αχαριστία προς οποιονδήποτε κάνει τον Εαυτό σου ολοκληρωμένο. Και από αυτόν τον Εαυτό δεν μένει κανένας έξω. Δίνε ευχαριστίες για τα αμέτρητα κανάλια με τα οποία προεκτείνεται αυτός ο Εαυτός. Όλα όσα δίνεις δίνονται σε Αυτόν. Όλα όσα σκέφτεσαι μπορεί να είναι μόνο οι Σκέψεις Του, και μοιράζεσαι μαζί Του τις άγιες Σκέψεις του Θεού. Κέρδισε τώρα την ευγνωμοσύνη που έχεις αρνηθεί στον εαυτό σου όταν ξέχασες την λειτουργία που σου έδωσε ο Θεός.. Αλλά ποτέ μην πιστέψεις ότι Αυτός έχει πάψει να σου προσφέρει τις ευχαριστίες Του.

Σάββατο, 15 Ιουλίου 2017

ΜΑΘΗΜΑ 196 Μόνο τον εαυτό μου γίνεται να σταυρώσω




ΜΑΘΗΜΑ 196
Μόνο τον εαυτό μου γίνεται να σταυρώσω
1. Όταν αυτό σταθεροποιηθεί στην κατανόησή σου και το κρατήσεις στην πλήρη επίγνωσή σου, δεν θα επιχειρείς να βλάψεις τον εαυτό σου, ούτε να κάνεις το σώμα σου σκλάβο στην εκδίκηση. Δεν θα επιτίθεσαι στον εαυτό σου, και θα συνειδητοποιήσεις ότι το να επιτίθεσαι σε κάποιον άλλο σημαίνει ότι επιτίθεσαι στον εαυτό σου. Θα απελευθερωθείς από την παράλογη πεποίθηση ότι σώζεσαι όταν επιτίθεσαι σε κάποιον αδελφό. Και θα καταλάβεις ότι η ασφάλειά του είναι η δική σου, και ότι με την θεραπεία του θεραπεύεσαι κι εσύ.
2. Ίσως στην αρχή να μην καταλαβαίνεις το πώς το έλεος, απεριόριστο και με όλα τα πράγματα στην σίγουρη προστασία του, μπορεί να βρίσκεται στην ιδέα που ασκούμαστε σήμερα. Μπορεί, μάλιστα, να φαίνεται σαν ένα σημάδι ότι ποτέ δεν μπορεί να υπάρξει διαφυγή από την αμαρτία διότι το εγώ, όταν καταλάβει ότι απειλείται, γρήγορα χρησιμοποιεί την αλήθεια σαν παράδειγμα για να σώσει τα ψέματά του. Ωστόσο, δεν μπορεί να καταλάβει την αλήθεια που χρησιμοποιεί κατ’ αυτό τον τρόπο. Αλλά εσύ μπορείς να μάθεις να βλέπεις αυτές τις ανόητες εφαρμογές, και ν’ αρνηθείς την σημασία που φαίνεται πως έχουν.
3. Θα διδάξεις, λοιπόν, το νου σου ότι δεν είσαι ένα εγώ. Γιατί οι τρόποι με τους οποίους το εγώ επιχειρεί να διαστρεβλώνει την αλήθεια δεν θα σε εξαπατούν πια. Δεν θα πιστεύεις ότι είσαι ένα σώμα για να σταυρώνεσαι. Και θα δεις και πάλι στην σημερινή ιδέα το φως της ανάστασης, προσπερνώντας όλες τις σκέψεις σταύρωσης και θανάτου, και θα κατευθυνθείς σε σκέψεις απελευθέρωσης και ζωής.
4. Η σημερινή ιδέα είναι ένα βήμα που μας οδηγεί από την δουλεία στην κατάσταση απόλυτης ελευθερίας. Ας κάνουμε αυτό το βήμα σήμερα, ώστε να πάμε γρήγορα προς τον δρόμο που μας δείχνει η σωτηρία, κάνοντας κάθε βήμα στην καθορισμένη στιγμή του, καθώς ο νους θα απελευθερώνει τα φορτία του ένα - ένα. Δεν χρειαζόμαστε χρόνο γι αυτό. Μόνο προθυμία. Γιατί αυτό που φαίνεται ότι χρειαζόταν χίλια χρόνια μπορεί εύκολα να γίνει με την χάρη του Θεού, μόνο σε μια στιγμή.
5. Η ζοφερή, απελπισμένη σκέψη ότι μπορείς να επιτίθεσαι στους άλλους και εσύ να ξεφεύγεις είναι αυτή που σε έχει καρφώσει στον σταυρό. Ίσως φαινόταν ότι ήταν η σωτηρία. Ωστόσο , το μόνο που έκανε ήταν να αντιπροσωπεύει την πίστη ότι ο φόβος για τον Θεό είναι πραγματικός. Και αυτό τι άλλο είναι εκτός από κόλαση; Ποιος θα μπορούσε να πιστέψει ότι ο Πατέρας του είναι ο θανάσιμος εχθρός του, διαχωρισμένος από αυτόν, που καραδοκεί να του καταστρέψει την ζωή και να τον αποκλείσει από το σύμπαν και να μην έχει τον φόβο της κόλασης μέσα στην καρδιά του;
6. Τέτοια είναι η μορφή της τρέλας που πιστεύεις, αν δεχτείς την τρομακτική σκέψη ότι μπορείς να επιτεθείς σε κάποιον άλλο και εσύ να ελευθερωθείς. Μέχρι ν’ αλλάξεις αυτή την μορφή, δεν υπάρχει ελπίδα. Μέχρι που να δεις ότι αυτό, τουλάχιστον, είναι εντελώς αδύνατον, πώς είναι δυνατόν να υπάρξει διαφυγή; Ο φόβος για τον Θεό είναι πραγματικός για όποιον θεωρεί αυτή την σκέψη αληθινή. Και δεν θα αντιλαμβάνεται την ανοησία της, ούτε καν θα βλέπει ότι είναι εκεί, έτσι ώστε να είναι δυνατόν να την αμφισβητήσει.
7.  Για να την αμφισβητήσεις καθόλου, η μορφή της πρέπει να αλλάξει τόσο όσο να αφήσει τον φόβο της αντεκδίκησης να υποχωρήσει, και η ευθύνη να επιστρέψει ως ένα βαθμό σε σένα. Από εκεί μπορείς τουλάχιστον να σκεφτείς αν θέλεις να συνεχίσεις σε αυτό το οδυνηρό μονοπάτι. Μέχρι να εκπληρωθεί αυτή η αλλαγή δεν θα μπορείς να αντιληφθείς ότι μόνο οι δικές σου σκέψεις σου προκαλούν φόβο, και η απαλλαγή σου από αυτόν εξαρτάται από σένα.
8. Τα επόμενα βήματά μας θα είναι εύκολα, αν κάνεις αυτό το βήμα σήμερα. Από εκεί και πέρα θα προχωράμε πιο γρήγορα. Γιατί μόλις καταλάβεις ότι είναι αδύνατον να πληγωθείς από κάτι άλλο εκτός από τις δικές σου σκέψεις, ο φόβος για τον Θεό θα εξαφανιστεί. Δεν θα είναι δυνατόν, τότε, να πιστεύεις ότι ο φόβος μπορεί να προκληθεί απέξω. Και ο Θεός, τον Οποίο είχες σκεφτεί να εξορίσεις, θα μπορέσει να είναι και πάλι ευπρόσδεκτος μέσα στον άγιο νου από τον οποίο ποτέ δεν έφυγε.
9. Το τραγούδι της σωτηρίας θα ακουστεί πια πολύ καθαρά μέσα στην ιδέα που ασκούμε σήμερα. Μόνο εσένα γίνεται να σταυρώσεις, δεν έβλαψες τον κόσμο, και δεν χρειάζεται να φοβάσαι την εκδίκηση και την καταδίωξη του. Ούτε είναι ανάγκη να κρύβεσαι με φόβο από τον τρόμο για τον Θεό, που κρύβει πίσω της η προβολή. Αυτό που τρέμεις περισσότερο είναι η σωτηρία σου. Είσαι δυνατός, και η δύναμη είναι αυτό που θέλεις. Και είσαι ελεύθερος, και χαρούμενος με την ελευθερία σου. Επιδίωξες να είσαι και αδύναμος και δέσμιος, διότι φοβόσουν την δύναμή σου και την ελευθερία. Και όμως, η σωτηρία βρίσκεται σε αυτές.
10. Υπάρχει μια στιγμή κατά την οποία ο τρόμος φαίνεται ότι σου αρπάζει το νου τόσο ολοκληρωτικά που μοιάζει απελπιστικό. Όταν συνειδητοποιήσεις μια για πάντα, ότι εσένα είναι που φοβάσαι, ο νους αντιλαμβάνεται τον εαυτό του ως διχασμένο. Και αυτό είχε παραμείνει συγκαλυμμένο όσο πίστευες ότι η επίθεση ήταν δυνατόν να κατευθυνθεί προς τα έξω, και να γυρίσει από τα έξω προς τα μέσα. Φαινόταν σαν να υπήρχε ένας εχθρός απέξω που έπρεπε να τον φοβάσαι. Κι έτσι ένας θεός έξω από σένα έγινε ο θανάσιμος εχθρός σου ∙ η πηγή του φόβου.
11. Τώρα, για μια στιγμή, αντιλαμβάνεσαι έναν δολοφόνο μέσα σου, ανυπόμονο για τον θάνατό σου, προσηλωμένος σε ραδιουργίες τιμωρίας για σένα μέχρι να έρθει η ώρα να σε σκοτώσει επιτέλους.. Όμως, αυτή είναι η στιγμή που έρχεται και η ώρα της σωτηρίας. Γιατί ο φόβος για τον Θεό έχει πια εξαφανιστεί. Και μπορείς να Τον καλέσεις να σε σώσει από τις ψευδαισθήσεις με την Αγάπη Του, αποκαλώντας Τον Πατέρα, και τον εαυτό σου Υιό Του. Προσευχήσου αυτή η στιγμή να έρθει σύντομα – σήμερα. Κάνε ένα βήμα πίσω από τον φόβο και προχώρησε προς την αγάπη.
12. Δεν υπάρχει Σκέψη του Θεού που να μην πηγαίνει μαζί σου για να σε βοηθήσει να φτάσεις αυτή την στιγμή, και να πας πέρα από αυτή γρήγορα, με βεβαιότητα και για πάντα. Όταν ο φόβος για τον Θεό φύγει, δεν υπάρχουν εμπόδια που να παραμένουν ανάμεσα σε σένα και την άγια ειρήνη του Θεού. Πόσο αγαθή και ελεήμων είναι η ιδέα στην οποία ασκούμαστε σήμερα! 

Παρασκευή, 14 Ιουλίου 2017

ΜΑΘΗΜΑ 195 Πορεύομαι με ευγνωμοσύνη στον δρόμο της αγάπης.





ΜΑΘΗΜΑ 195
Πορεύομαι με ευγνωμοσύνη στον δρόμο της αγάπης.
1. Η ευγνωμοσύνη είναι ένα μάθημα δύσκολο να μαθευτεί για κείνους που βλέπουν τον κόσμο εσφαλμένα. Το περισσότερο που μπορούν να κάνουν είναι να βλέπουν τον εαυτό τους  να είναι καλύτερα από άλλους. Και προσπαθούν να είναι ικανοποιημένοι διότι κάποιος άλλος φαίνεται πως υποφέρει περισσότερο από αυτούς. Πόσο αξιολύπητες και υποτιμητικές είναι τέτοιες σκέψεις! Γιατί ποιος έχει λόγο να ευχαριστεί επειδή οι άλλοι έχουν λιγότερα; Και ποιος υποφέρει λιγότερο επειδή βλέπει κάποιον άλλο να υποφέρει περισσότερο; Την ευγνωμοσύνη σου την οφείλεις μόνο σε Αυτόν που έκανε κάθε αιτία για θλίψη να εξαφανιστεί από όλο τον κόσμο.
2.  Είναι παρανοϊκό να προσφέρεις ευχαριστίες για τα βάσανα. Αλλά είναι εξίσου παρανοϊκό να μην μπορείς να δείξεις ευγνωμοσύνη σε Έναν ο Οποίος σου προσφέρει τα σίγουρα μέσα όπου όλος ο πόνος θεραπεύεται, και τα βάσανα αντικαθίστανται με γέλιο και ευτυχία.  Ούτε οι έστω εν μέρει σώφρονες θα μπορούσαν ν’ αρνηθούν να κάνουν τα βήματα που καθοδηγεί Αυτός, και ν’ ακολουθήσουν με τον τρόπο που τους ορίζει Αυτός, για να διαφύγουν από μία φυλακή που νόμιζαν ότι δεν περιείχε καμία πόρτα προς την ελευθερία που τώρα αντιλαμβάνονται .
3. Ο αδελφός σου είναι «εχθρός» σου διότι σ’ αυτόν βλέπεις τον αντίπαλο για την ειρήνη σου ∙ έναν ληστή που σου παίρνει την χαρά, και δεν σου αφήνει τίποτα παρά μαύρη απελπισία τόσο πικρή και αδυσώπητη που δεν απομένει πια καμιά ελπίδα. Τώρα είναι η εκδίκηση το μόνο που υπάρχει για να ευχηθείς. Τώρα το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να τον ρίξεις κάτω να κείτεται νεκρός μαζί σου, το ίδιο άχρηστος όσο κι εσύ ∙ με τόσο λίγα μέσα στα άπληστα δάχτυλά του όπως και στα δικά σου.
4. Δεν προσφέρεις στον Θεό την ευγνωμοσύνη σου επειδή ο αδελφός σου είναι περισσότερο σκλάβος από σένα, ούτε μπορεί να εξαγριώνεσαι δίκαια αν φαίνεται πιο ελεύθερος. Η αγάπη δεν κάνει συγκρίσεις. Και η ευγνωμοσύνη μπορεί να είναι ειλικρινής μόνο αν είναι ενωμένη με την αγάπη. Προσφέρουμε τις ευχαριστίες μας στον Θεό τον Πατέρα μας που όλα τα πράγματα θα βρουν την ελευθερία τους μέσα σε εμάς. Ποτέ δεν θα συμβεί μερικά να αποδεσμευτούν ενώ άλλα θα είναι ακόμα δέσμια. Γιατί ποιος μπορεί να παζαρεύει στο όνομα της αγάπης;
5. Επομένως δίνε τις ευχαριστίες σου, αλλά με ειλικρίνεια. Και άφησε την ευγνωμοσύνη σου να κάνει χώρο σε όλους όσους επιθυμούν να αποδράσουν μαζί σου∙ τους ασθενείς, τους αδύναμους, τους ενδεείς και τους φοβισμένους, και εκείνους που θρηνούν κάποια φαινομενική απώλεια ή νιώθουν φαινομενικό πόνο, που βασανίζονται από κρύο ή πείνα, ή περπατούν τον δρόμο του μίσους και το μονοπάτι του θανάτου. Όλοι αυτοί έρχονται μαζί σου. Ας μην συγκρίνουμε τον εαυτό μας με αυτούς, γιατί έτσι τους διχάζουμε από την επίγνωση ενότητας που μοιραζόμαστε μαζί τους, όπως και αυτοί την μοιράζονται μαζί μας.
6. Ευχαριστούμε τον Πατέρα μας μόνο για ένα πράγμα ∙ για το ότι δεν είμαστε διαχωρισμένοι από κανένα ζωντανό πράγμα, άρα είμαστε ένα μαζί Του. Και χαιρόμαστε που δεν μπορούν ποτέ να γίνουν εξαιρέσεις που να μειώσουν την ολότητά μας, ούτε να τραυματίσουν ή ν’ αλλάξουν την λειτουργία μας να ολοκληρώνουμε τον Ένα ο Οποίος είναι ο Ίδιος ολοκλήρωση. Δίνουμε τις ευχαριστίες μας για κάθε ζωντανό πράγμα, ειδάλλως δεν προσφέρουμε ευχαριστίες για τίποτα, και δεν θα μπορούμε ν’ αναγνωρίσουμε τα δώρα του Θεού προς εμάς.
7. Ας αφήσουμε, λοιπόν, τους αδελφούς μας να στηρίξουν τα κουρασμένα τους κεφάλια πάνω στους ώμους μας για να αναπαυθούν για λίγο. Προσφέρουμε ευχαριστίες γι αυτούς. Διότι αν μπορούμε να τους καθοδηγήσουμε προς την ειρήνη που θέλουμε να βρούμε, ο δρόμος ανοίγει επιτέλους για εμάς. Μία αρχαία πόρτα ταλαντεύεται ανοιχτή και πάλι ∙ ένας Λόγος από παλιά ξεχασμένος ηχεί και πάλι στην μνήμη μας, και αποκτά ξανά καθαρότητα καθώς εμείς είμαστε και πάλι πρόθυμοι ν’ ακούσουμε.
8. Περπάτα, λοιπόν, με ευγνωμοσύνη στον δρόμο της αγάπης. Γιατί το μίσος ξεχνιέται όταν αφήσουμε κατά μέρος τις συγκρίσεις. Τι άλλο εμπόδιο προς την ειρήνη παραμένει; Ο φόβος για τον Θεό επιτέλους ακυρώνεται, και συγχωρούμε χωρίς να συγκρίνουμε. Έτσι δεν μπορούμε να παραβλέψουμε κάποια πράγματα, ενώ άλλα να τα κρατήσουμε ακόμα κλειδωμένα ως «αμαρτίες». Όταν η συγχώρεσή σου είναι ολοκληρωτική θα έχεις και απόλυτη ευγνωμοσύνη , διότι θα βλέπεις ότι τα πάντα έχουν κερδίσει το δικαίωμά τους στην αγάπη με το να είναι γεμάτα αγάπη, όπως ο Εαυτός σου.
9. Σήμερα μαθαίνουμε να σκεφτόμαστε την ευγνωμοσύνη αντί για τον θυμό, την κακία και την εκδίκηση. Μας έχουν δοθεί τα πάντα. Αν αρνηθούμε να το αναγνωρίσουμε, τότε δεν έχουμε δικαίωμα να είμαστε πικραμένοι, και με μία αντίληψη για τον εαυτό μας που θεωρεί ότι είμαστε σε ένα τόπο ανηλεούς καταδίωξης, όπου καταδιωκόμαστε ασταμάτητα, και σπρωχνόμαστε από εδώ και από εκεί δίχως μία σκέψη φροντίδας για εμάς ή το μέλλον μας. Η ευγνωμοσύνη γίνεται η μοναδική σκέψη με την οποία αντικαθιστούμε αυτές τις παρανοϊκές αντιλήψεις. Ο Θεός έχει νοιαστεί για μας, και μας αποκαλεί Υιό. Τι άλλο μπορεί να είναι σπουδαιότερο από αυτό;
10. Η ευγνωμοσύνη μας θα προετοιμάσει τον δρόμο γι Αυτόν, και θα συντομεύσει τον χρόνο μάθησής μας περισσότερο από ό,τι ονειρεύτηκες ποτέ. Η ευγνωμοσύνη πάει χέρι - χέρι με την αγάπη, και εκεί όπου είναι η μία βρίσκεται και η άλλη. Γιατί η ευγνωμοσύνη δεν είναι παρά μια πλευρά της Αγάπης που είναι η Πηγή όλης της δημιουργίας. Ο Θεός δίνει τις ευχαριστίες Του σε σένα, τον Υιό Του, γιατί είσαι αυτό που είσαι ∙ η δική Του ολοκλήρωση και η Πηγή της αγάπης, μαζί με Αυτόν. Η ευγνωμοσύνη σου προς Αυτόν είναι ένα με την δική Του προς εσένα. Γιατί η αγάπη δεν μπορεί να περπατά σε κανένα δρόμο άλλο εκτός από τον  δρόμο της ευγνωμοσύνης, και έτσι πορευόμαστε κι εμείς που περπατάμε στον δρόμο που οδηγεί τον Θεό.



Πέμπτη, 13 Ιουλίου 2017

ΜΑΘΗΜΑ 194 Εναποθέτω το μέλλον στα Χέρια του Θεού.






ΜΑΘΗΜΑ 194
Εναποθέτω το μέλλον στα Χέρια του Θεού.
1. Η σημερινή ιδέα κάνει άλλο ένα βήμα προς την γρήγορη σωτηρία, και πραγματικά είναι ένα άλμα γιγαντιαίο! Τόσο μεγάλη είναι η απόσταση που καλύπτει, που σε αφήνει μόλις λίγο έξω από τον Ουρανό, με τον προορισμό μπροστά στα μάτια σου και τα εμπόδια πίσω σου. Το πόδι σου πατά  στις πρασιές που σε καλωσορίζουν στην θύρα του Ουρανού ∙ στον ήσυχο τόπο της ειρήνης, όπου αναμένεις με βεβαιότητα  το τελευταίο βήμα που κάνει ο Θεός. Πόσο έχουμε προχωρήσει αλήθεια από την γη! Πόσο κοντά πλησιάζουμε στον στόχο μας! Πόσο μικρό είναι το ταξίδι που έχουμε ακόμα να κάνουμε!
2. Αποδέξου την σημερινή ιδέα, και έχεις προσπεράσει όλο το άγχος, όλους τους λάκκους της κόλασης, όλη την μαυρίλα της κατάθλιψης, τις σκέψεις της αμαρτίας, και τον όλεθρο που προκαλεί η ενοχή. Δέξου την σημερινή ιδέα, και απελευθερώνεις τον κόσμο από την αιχμαλωσία λύνοντας τις βαριές αλυσίδες  που κλείδωναν την πόρτα προς την ελευθερία του. Σώζεσαι, και η σωτηρία σου γίνεται έτσι το δώρο που δίνεις στον κόσμο, διότι εσύ το έχεις λάβει.
3. Ούτε μία στιγμή δεν νιώθεις θλίψη, δεν βιώνεις πια πόνο ούτε αντιλαμβάνεσαι απώλεια. Ούτε για μία στιγμή δεν δίνεις θρόνο στην λύπη, όπου να λατρεύεται με πίστη. Ούτε μια στιγμή δεν μπορεί να πεθάνει κανένας. Κι επομένως η κάθε στιγμή που δίδεται στον Θεό καθώς περνά,  και η επόμενη που Του έχει ήδη δοθεί, γίνεται τώρα η ώρα της απελευθέρωσης σου από την δυστυχία, τον πόνο και από τον ίδιο τον θάνατο ακόμα.
4. Ο Θεός κρατά το μέλλον σου όπως κρατά και το παρελθόν και το παρόν. Είναι ένα γι Αυτόν, άρα θα πρέπει να είναι ένα και για σένα. Όμως, σε αυτό τον κόσμο, η προσωρινή ακολουθία φαίνεται ακόμα αληθινή. Επομένως δεν σου ζητείται να καταλάβεις την έλλειψη ακολουθίας που βρίσκεται πραγματικά στον χρόνο. Σου ζητείται, απλά, να απελευθερώσεις το μέλλον, και να το εναποθέσεις στα Χέρια του Θεού. Και θα νιώσεις ότι έχεις αφήσει και το παρελθόν και το παρόν στα Χέρια Του, διότι το παρελθόν δεν θα σε τιμωρεί πια, και ο τρόμος για το μέλλον θα είναι πια χωρίς νόημα.
5. Απελευθέρωσε το μέλλον. Γιατί το παρελθόν έχει φύγει, και αυτό που είναι παρόν, ελευθερωμένο από το κληροδότημα θλίψης και δυστυχίας, του πόνου και της απώλειας, γίνεται η στιγμή κατά την οποία ο χρόνος ξεφεύγει από τα δεσμά των ψευδαισθήσεων όπου μέχρι τώρα διένυε την αξιολύπητη αναπόφευκτη πορεία του. Τότε, κάθε στιγμή που ήταν μέχρι τώρα σκλάβα στον χρόνο μεταμορφώνεται σε άγια στιγμή, όπου το φως που υπήρχε κρυμμένο μέσα στον Υιό του Θεού ελευθερώνεται για να ευλογήσει τον κόσμο. Τώρα αυτός είναι ελεύθερος, και όλη του η δόξα λάμπει πάνω σε ένα κόσμο που έχει απελευθερωθεί μαζί του, για να μοιραστεί την αγιότητά του.
6. Αν μπορέσεις να δεις το σημερινό μάθημα ως την απελευθέρωση που είναι πραγματικά, δεν θα διστάσεις να του αφιερώσεις όση συνεπή προσπάθεια μπορείς, για να το κάνεις μέρος δικό σου. Καθώς αυτό θα γίνεται η σκέψη που κυβερνά το νου σου, μία συνήθεια στο ρεπερτόριο της επίλυσης των προβλημάτων σου, ένας τρόπος γρήγορης αντίδρασης στον πειρασμό, επεκτείνεις την μάθησή σου στον κόσμο. Και καθώς μαθαίνεις να βλέπεις την σωτηρία σε όλα τα πράγματα, έτσι και ο κόσμος θα αντιλαμβάνεται ότι σώζεται.
7. Ποια ανησυχία μπορεί να καταπονήσει τώρα αυτόν που παραδίδει το μέλλον του στα στοργικά Χέρια του Θεού; Τι είναι δυνατόν να υποφέρει; Τι μπορεί να του προξενήσει πόνο, ή να του φέρει εμπειρία απώλειας; Τι είναι δυνατόν να φοβηθεί; Και τι άλλο είναι δυνατόν να βλέπει εκτός από αγάπη; Γιατί αυτός που έχει ξεφύγει από τον φόβο για τον μελλοντικό πόνο έχει βρει τον δρόμο του προς την τωρινή ειρήνη, και την βεβαιότητα ότι απολαμβάνει μια φροντίδα που ο κόσμος δεν είναι δυνατόν να απειλήσει.. Είναι  σίγουρος ότι η αντίληψή του μπορεί να είναι εσφαλμένη, αλλά δεν θα του λείψει η διόρθωση. Είναι ελεύθερος να διαλέξει ξανά όταν πέφτει σε πλάνη ∙ ν’αλλάξει γνώμη όταν κάνει λάθος.
8. Εναπόθεσε, λοιπόν, το μέλλον σου στα Χέρια του Θεού. Γιατί έτσι καλείς την μνήμη Εκείνου να γυρίσει, αντικαθιστώντας όλες τις σκέψεις αμαρτίας, και κακού με την αλήθεια της αγάπης. Νομίζεις ότι ο κόσμος δεν θα κερδίσει από αυτό, και κάθε ζωντανό πλάσμα δεν θα ανταποκριθεί με θεραπευμένη αντίληψη; Όποιος εμπιστεύεται τον εαυτό του στον Θεό έχει επίσης εναποθέσει και τον κόσμο μέσα σε Χέρια τα οποία ο ίδιος έχει επικαλεστεί για παρηγοριά και ασφάλεια. Αφήνει κατά μέρος τις αρρωστημένες ψευδαισθήσεις του κόσμου μαζί με τις δικές του, και προσφέρει γαλήνη και στους δύο.

9. Τώρα σωζόμαστε πραγματικά. Γιατί στα Χέρια του Θεού αναπαυόμαστε ξέγνοιαστοι, σίγουροι ότι μόνο καλό μπορεί να έρθει σε μας. Αν ξεχαστούμε, θα ενθαρρυνθούμε ξανά, ευγενικά.. Αν δεχτούμε μια σκέψη μη συγχώρεσης, αυτή γρήγορα θα αντικατασταθεί με την αντανάκλαση της αγάπης. Και αν πέσουμε στον πειρασμό να επιτεθούμε, θα επικαλεστούμε Αυτόν που φρουρεί την ανάπαυσή μας να κάνει την επιλογή για λογαριασμό μας και ν’ αφήσει τον πειρασμό μακριά πίσω μας. Τώρα πια ο κόσμος δεν είναι εχθρός μας. γιατί έχουμε επιλέξει να είμαστε φίλοι του.

Τετάρτη, 12 Ιουλίου 2017

Μαθήματα απομάκρυνσης των «Εμποδίων για την Αγάπη"





Μαθήματα απομάκρυνσης των «Εμποδίων για την Αγάπη"

«Αυτά είναι Μαθήματα αφαίρεσης των Εμποδίων για την Αγάπη».
Το Ερώτημα είναι: Ποια είναι ακριβώς τα Εμπόδια προς την Αγάπη;
Το μόνο πράγμα που στέκεται ανάμεσα σε σένα και τον Θεό είναι μία και μοναδική πίστη, και αυτή είναι ότι πιστεύεις ότι είσαι διαχωρισμένος από τον Θεό. Ολόκληρο το σύστημα σκέψης του εγώ είναι κτισμένο πάνω σ’ αυτή την μία και μοναδική πίστη.
Έτσι λοιπόν ας πάμε βαθύτερα μέσα σ’ αυτή την πίστη και ας δούμε από τι είναι φτιαγμένη. Το σύστημα σκέψης του εγώ είναι κτισμένο μόνο πάνω σε τρεις ιδέες: αμαρτία, ενοχή και φόβο. Αυτές οι 3 ιδέες είναι «Τα 3 εμπόδια προς την Αγάπη», επειδή αυτές είναι οι τρεις ιδέες και οι σκέψεις που μας κάνουν να πιστεύουμε ότι είμαστε διαχωρισμένοι όχι μόνο ο ένας από τον άλλο αλλά επίσης και από τον Θεό.
Το να αφαιρέσουμε όμως αυτά τα τρία εμπόδια δεν είναι τόσο εύκολο όσο ακούγεται. Γιατί; Επειδή αυτά τα τρία εμπόδια βρίσκονται βαθειά μέσα στον ασυνείδητο νου μας. Και ο ασυνείδητος νους είναι κάτι με τον οποίο δεν μπορούμε να έρθουμε άμεσα σε επαφή επειδή όπως λέει και η λέξη είναι ασυνείδητος που σημαίνει ότι δεν μπορούμε να τον γνωρίσουμε άμεσα. Και αν δεν μπορούμε να τον φέρουμε άμεσα στην επίγνωση μας τότε δεν μπορούμε να αφαιρέσουμε και αυτά τα 3 εμπόδια άμεσα.
Το ερώτημα τώρα που σκέφτεσαι είναι: αν δεν έχουμε την επίγνωση του πως γνωρίζουμε τότε ότι υπάρχει; Η απάντηση είναι απλή: αυτές οι τρεις σκέψεις έχουν αποτελέσματα που όλοι αισθανόμαστε, κάθε μέρα.
Αυτά τα αποτελέσματα είναι οι συναισθηματικές μας προσκολλήσεις. Όταν είσαι θυμωμένος έρχεσαι σε επαφή στον ασυνείδητο νου σου με ένα από αυτά τα 3 κύρια εμπόδια που είναι η ενοχή επειδή όλη η ενοχή είναι μια απόπειρα να μεταθέσεις την ενοχή σου πάνω σε κάποιον άλλον.
Και να τώρα το κλειδί για να αφαιρέσεις τα εμπόδια για την αγάπη. Θα το κάνουμε αυτό με το νόμο της αιτίας και του αποτελέσματος. Όμως για να το κάνουμε σωστά πρέπει να ξαναδούμε αυτόν τον νόμο.
Ο νόμος της αιτίας και του αποτελέσματος δηλώνει: αυτό που κάνει μια αιτία, αιτία είναι ότι έχει αποτελέσματα. Αν δεν υπάρχουν αποτελέσματα δεν υπάρχει και αιτία, τελεία και παύλα. Αν χρησιμοποιήσουμε σωστά αυτόν τον νόμο θα μας βοηθήσει να αφαιρέσουμε τα 3 κύρια ασυνείδητα εμπόδια προς την αγάπη, αμαρτία, ενοχή και φόβο, αφαιρώντας όλα τα αποτελέσματα αυτών των τριών εμποδίων.
Από τα 3 κύρια ασυνείδητα εμπόδια (αμαρτία, ενοχή και φόβος) προκύπτουν τα συναισθηματικά εμπόδια που προβάλλουμε στις ιδιαίτερες μας σχέσεις. Όταν προβάλλουμε θυμό, στη πραγματικότητα προσπαθούμε να προβάλλουμε το εμπόδιο της ενοχής και αυτή η προβολή διατηρεί τον θυμό. Είναι αλήθεια ότι όλοι θέλουμε να απαλλαγούμε από αυτόν αλλά ο τρόπος με τον οποίο προσπαθούμε να απαλλαγούμε δεν λειτουργεί…
Για να καταλάβουμε πλήρως το νόημα αυτής της σημαντικής πρότασης που υπάρχει στην εισαγωγή του Μαθήματος στα Θαύματα πρέπει να κοιτάξουμε τη Μεταφυσική πίσω από αυτές τις λέξεις.
Ένα εμπόδιο είναι κάτι το οποίο στέκεται ανάμεσα σε σένα και κάποιον άλλον ή κάτι άλλο. Αυτό σημαίνει ότι τα «εμπόδια προς την Αγάπη» είναι ό,τι έχεις βάλει ανάμεσα σε σένα και τον αδελφό σου και επομένως ό,τι έχεις βάλει ανάμεσα σε σένα και τον Θεό.
Για να αφαιρέσεις κάτι σημαίνει ότι πρώτα πρέπει να έχεις βάλει κάτι εκεί. Στη Μεταφυσική αυτό ονομάζεται «προβολή».
Έτσι αυτό που λέει αυτή η πρόταση είναι ότι έχουμε ήδη προβάλλει κάτι (εμπόδια προς την αγάπη) πάνω σε κάποιον και πρέπει να αφαιρέσουμε αυτό που έχουμε προβάλλει. Έτσι πρέπει να αφαιρέσουμε τα εμπόδια προς την αγάπη που έχουμε προβάλλει προς τα έξω και σε όλους εκείνους που κατοικούν στον κόσμο μας δηλ. σε όλες τις «ιδιαίτερες μας σχέσεις». Και να θυμάσαι ότι η ιδιαίτερη σχέση δεν είναι ανάμεσα σε ανθρώπους είναι ανάμεσα σε σένα και στο εγώ. Η Άγια Σχέση είναι ανάμεσα σε σένα και τον Θεό.
Όταν επιλέγεις το εγώ, όλες σου οι σχέσεις θα είναι ιδιαίτερες και όταν επιλέγεις τον Θεό όλες σου οι σχέσεις θα είναι άγιες. Και όλοι μας ξεκινάμε με το εγώ που σημαίνει ότι όλες μας οι σχέσεις θα είναι ιδιαίτερες μέχρι να πάμε στο Επίπεδο-2. Για να πάμε στο Επίπεδο-2 πρέπει πρώτα να αφαιρέσουμε τα «εμπόδια προς την αγάπη». Έτσι λοιπόν τι ακριβώς είναι ένα εμπόδιο επειδή δεν μπορείς να αφαιρέσεις κάτι αν πρώτα δεν το δεις.
Ένα άλλο όνομα για το εμπόδιο προς την Αγάπη θα μπορούσε να είναι μια «συναισθηματική προσκόλληση» που προβάλλεις πάνω σε κάποιον ή σε κάτι. Ας πούμε ότι θυμώνεις ή ίσως ότι ενοχλείσαι λίγο με κάποιον, θυμήσου ότι και οι δύο συναισθηματικές προσκολλήσεις είναι το ίδιο. Τότε η συναισθηματική προσκόλληση που προβάλλεις πάνω σ’ αυτό το πρόσωπο είναι ο θυμός ή η ενόχληση. Αυτό είναι το εμπόδιο που πρέπει να αφαιρέσεις. Αφαιρώντας το αποτέλεσμα, αφαιρείς την αιτία, αυτός είναι ο νόμος της αιτίας και του αποτελέσματος αντεστραμμένος.
Πως αφαιρούμε λοιπόν τα εμπόδια προς την Αγάπη;
Η Απάντηση είναι απλή: με το Θαύμα. Γι’ αυτό, αυτό το βιβλίο ονομάζεται Ένα Μάθημα στα Θαύματα. Είναι ένα βιβλίο για την Αφαίρεση των Εμποδίων προς την Αγάπη. Μιλήσαμε γι’ αυτό την περασμένη εβδομάδα όταν ασχοληθήκαμε με το Θαύμα.
Ας δείξουμε μέσα από μια μικρή ιστορία πόσο απλό είναι αυτό.
«Η Λίζα είναι θυμωμένη με τον Ισαάκ».
Και να ποια είναι η πραγματική ιστορία!
Το εμπόδιο που η Λίζα προβάλλει ανάμεσα σ’αυτήν και τον Ισαάκ είναι ο «θυμός» και όπως μαθαίνουμε στα Μαθήματα ο θυμός είναι μια απόπειρα να μεταθέσεις την «ενοχή» σου πάνω σε κάποιον άλλο. Έτσι στην πραγματικότητα η Λίζα επιχειρεί να μεταθέσει την ενοχή της στον Ισαάκ. Αυτό είναι το εμπόδιο που η Λίζα πρέπει να αφαιρέσει, αφαιρώντας το αποτέλεσμα.
Ας πάμε τώρα να κάνουμε το Θαύμα και να βοηθήσουμε τη Λίζα να αφαιρέσει το εμπόδιο προς την Αγάπη που έβαλε ανάμεσα σ’ αυτήν και τον Ισαάκ.
Η φόρμουλα για το Θαύμα είναι η εξής: «φέρνεις το αποτέλεσμα στην Αιτία και κατόπιν φέρνεις την Αιτία στην Αλήθεια». Το αποτέλεσμα είναι ο θυμός και αυτό σημαίνει ότι η Αιτία είναι η ενοχή. Έτσι φέρνεις το αποτέλεσμα που είναι ο θυμός στην Αιτία που είναι η ενοχή. Μετά φέρνεις την Αιτία στην Αλήθεια. Και η Αλήθεια είναι η εξής: όλη η ενοχή προέρχεται από την «πίστη σου στον διαχωρισμό».
Το εμπόδιο προς την Αγάπη σ’ αυτήν την μικρή ιστορία ήταν η ενοχή και αυτό το ξέρουμε επειδή το συναισθηματικό εμπόδιο ήταν ο «θυμός». Και όταν η Λίζα έκανε το Θαύμα αφαίρεσε ένα εμπόδιο προς την Αγάπη που είχε βάλει ανάμεσα σ’ αυτήν και τον Ισαάκ. Η Λίζα δεν θα μπορούσε να αφαιρέσει απευθείας την ενοχή από το νου της αν δεν έβλεπε την αλήθεια του θυμού της.
Κάθε θυμός αποκαλύπτει ότι είναι παρούσα η ενοχή. Και έτσι η Λίζα αφαιρώντας το αποτέλεσμα, που είναι ο θυμός, αφαίρεσε και ένα μέρος της Αιτίας που ήταν το κύριο ασυνείδητο εμπόδιο. Γι αυτό, αυτό το βιβλίο ονομάζεται « Ένα Μάθημα στα Θαύματα». Είναι ένα βιβλίο για την αφαίρεση των εμποδίων προς την Αγάπη.
Αν μπορείς να κάνεις το Θαύμα σε όλους εκείνους που είναι γύρω σου, θα ελευθερώσεις τον εαυτό σου από τα 3 εμπόδια που σε κρατάνε στη φυλακή. Θυμήσου ότι μόνο εσύ κρατάς τον εαυτό σου στη φυλακή και μόνο εσύ μπορείς να ελευθερώσεις τον εαυτό σου οποιαδήποτε στιγμή.
Και τους ελευθερώνεις όλους γύρω σου αφαιρώντας τα συναισθηματικά εμπόδια προς την αγάπη που προβάλλεις πάνω τους. Είναι τόσο απλό!

Νάμαστε
Michael Murray
~Μετάφραση Κέλλυ Παλατζίδου